ΤΟ 2007 ΜΑΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η Αμαλία που σημάδεψε τα blogs και τη χρονιά

«ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ "ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ"» Ενα συγκλονιστικό «κατηγορώ» που μας αφορά όλους

Η 30χρονη Αμαλία Καλυβινού σημάδεψε τη χρονιά που φεύγει με τη δημοσιοποίηση της συγκλονιστικής περιπέτειας της υγείας της μέσα από το προσωπικό της blog. Η συγκλονιστική παρέμβασή της ευαισθητοποίησε όχι μόνο τους bloggers, αλλά και χιλιάδες πολίτες που παρακολούθησαν την περιπέτειά της μέσα από τα δημοσιεύματα της «Ε» και άλλων εφημερίδων. Το κείμενο αυτό με τίτλο «Εξαιτίας σου, "γιατρέ μου"», αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια:

Η Αμαλία με τις παρεμβάσεις της ευαισθητοποίησε τους bloggers, αλλά και χιλιάδες άλλους πολίτες. Στη φωτογραφία με τη μητέρα της

Εχω πονέσει αφόρητα, έχω νιώσει τον πανικό νιώθοντας τον ανυπέρβλητο πόνο να έρχεται, έχω σκεφτεί αμέτρητες φορές ν' αυτοκτονήσω λόγω του πόνου, έχω περάσει άπειρες ώρες στο κρεβάτι ουρλιάζοντας απ' τον πόνο, έχω χρειαστεί για μεγάλα διαστήματα τη βοήθεια των άλλων, έχω καταστραφεί οικονομικά, έχω καταστρέψει οικονομικά την οικογένειά μου, έχω υπάρξει βάρος για την οικογένειά μου, έχω υπάρξει βάρος για τους φίλους μου, έχω υποστεί το όποιο ρίσκο δεκάδων χειρουργικών επεμβάσεων, έχω κάνει τραύματα κατακλίσεως, έχω χάσει απολαύσεις αμέτρητες, έχω στερηθεί διασκεδάσεις, έχω διακόψει τις σπουδές μου πάνω από τρεις φορές, έχω χάσει εκδρομές, έχω στερηθεί ταξίδια, έχω στερηθεί την ξενοιασιά στις κινήσεις λόγω του πόνου ή του φόβου του πόνου, δεν έπαιξα επαγγελματικά βόλεϊ, δεν φόρεσα ποτέ μίνι φούστα λόγω της ατροφίας -λόγω του πόνου, αντιμετώπισα την αμφισβήτηση του πόνου μου από τους γιατρούς, αντιμετώπισα την αμφισβήτηση του πόνου μου από τους γονείς μου ήδη πριν από την εφηβεία μου μέχρι τα 25 μου, το παιδικό μου παιχνίδι έχει διακοπεί έξι φορές από άμεση εισαγωγή στο νοσοκομείο με μεταφορά από ασθενοφόρο, έχω νιώσει ντροπή για την εικόνα του σώματός μου, έχω αντιμετωπίσει παράλογη γραφειοκρατία, έχω υπάρξει θύμα οικονομικής εκμετάλλευσης από γιατρούς, έχω υπάρξει υποψήφιο θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης από γιατρό, έχω νοσηλευθεί σε βρώμικα νοσοκομεία με αδιάφορους γιατρούς και νοσοκόμες, έχω νοσηλευθεί σε καθαρά νοσοκομεία όπου ήμουν πελάτισσα και το βλέμμα ήταν πάντα στην τσέπη που μπορούσε και όχι στο πόδι που πονούσε, έχω δει την τύχη της υγείας μου να εξαρτάται από αδιάφορα πρόσωπα και αμόρφωτους «επιστήμονες», έχω περιμένει άπειρες ώρες σε ουρές νοσοκομείων ή ΙΚΑ για μια σφραγίδα, έχω υπάρξει άθυρμα του κάθε αμόρφωτου δημοσιοϋπαλληλίσκου, τις ώρες του πόνου έχω νιώσει τους γιατρούς όχι δίπλα μου, αλλά απέναντί μου, έχω καλλιεργήσει ήδη από την παιδική μου ηλικία κυνισμό και έλλειψη εμπιστοσύνης στο κράτος και τον κάθε «αρμόδιο», έχω ζητήσει βοήθεια από ανθρώπους που ούτε θα καταδεχόμουν να κοιτάξω επειδή με λύγισε ο πόνος, δεν μπόρεσα ποτέ να θέσω την εργασία μου σε μακροπρόθεσμες βάσεις λόγω της ασταθούς υγείας μου, συχνά οι σεξουαλικές μου επαφές υπήρξαν επώδυνες, έχω κάνει άπειρα ξενύχτια λόγω του πόνου, υπήρξα θύμα κατηγοριών από την οικογένειά μου επειδή δεν ακολουθούσα τις (άσχετες) οδηγίες των γιατρών, έχω αντιμετωπίσει σηψαιμία, έχω «δει» και άλλες φορές τον θάνατο δίπλα μου, έχω δει τον πόνο των αγαπημένων μου όταν με βλέπουν να λιώνω, έχω δει το πρόβλημά μου να γίνεται πηγή ευτυχίας για άλλους (γιατρούς, ιδιοκτήτες κλινικών, φυσιοθεραπευτές, ορθοπεδοτεχνικούς που μου έφτιαξαν το τεχνητό μέλος κ.λπ.), έχω χάσει την πλήρη αυτονομία μου, δεν εργάζομαι κανονικά εδώ και τρία χρόνια, έχω προσπαθήσει πολύ σκληρά για να δεχτώ τη νέα εικόνα του σώματός μου, έχω αναγκαστεί να μάθω τουλάχιστον τα στοιχειώδη ιατρικά ζητήματα για να αναπληρώσω την άγνοια των γιατρών και ιδίως των ανεπίβλεπτων ειδικευομένων, έχω χάσει αρκετές φορές τα μαλλιά μου, αναγκαζόμενη έτσι να ανέχομαι τα ηλίθια βλέμματα πολλών περαστικών (επειδή αποφάσισα να μη χαροποιήσω με τον καρκίνο μου ΚΑΙ αυτούς που πουλούν περούκες) και η πιο απλή μου κίνηση απαιτεί μεγάλη προσπάθεια, ενίοτε και ανοχή πόνου, έχω περάσει εφιαλτικές ώρες ως δέσμιο κομμάτι κρέας χωρίς καν φωνή σε εντατικές, συχνά θέλω συνοδό ακόμη και για να κατεβώ τις σκάλες του σπιτιού μου, κάποιες φορές έχω παραλύσει πλήρως λόγω του πόνου, κάποιες άλλες φορές έχω χάσει εντελώς τη φωνή μου λόγω των κοντινών όγκων και νιώθω και το βάσανο της στέρησης της επικοινωνίας, είμαι αναγκασμένη να φροντίζω και για την ψυχολογία των γύρω μου, ώστε να μπορέσουν να χειριστούν την παρούσα κατάστασή μου ή και τον επικείμενο θάνατό μου, τις περισσότερες φορές δεν μπορώ να γελάσω γιατί με πιάνει ελεεινός βήχας που εξελίσσεται σε εμέτους, δεν μπορώ να θυμώσω πολύ γιατί έτσι κλείνει η φωνή μου για τουλάχιστον μια ημέρα, έχουν κορεστεί οι αισθήσεις μου όλες από τις συνεχείς επισκέψεις σε νοσοκομεία, από τις ατέλειωτες εξετάσεις, από τα αμέτρητα φάρμακα κι έχω αρχίσει να έχω πλέον ψυχοσωματικά συμπτώματα, αποφεύγω τη συναναστροφή με παιδιά όπως π.χ. τα λατρεμένα μου ανίψια, ώστε να μην τους λείψω πολύ αν πεθάνω σύντομα, αδιαφορώ για τους πόνους και τις ταλαιπωρίες των άλλων επειδή έχω κουραστεί τόσο που μόλις και μετά βίας αντέχω τις δικές μου, πρέπει να συναναστρέφομαι μόνο τους μη έχοντες μεταδοτικά νοσήματα λόγω του αδύναμου πλέον ανοσοποιητικού μου, η μόνη προγραμματισμένη εξέλιξη στη ζωή μου είναι η ανά 21 ημέρες ταλαιπωρία της χημειοθεραπείας, ακόμη κι όταν η φυσική μου κατάσταση είναι σχετικά καλή, το να βγω κάποια βόλτα είναι ρίσκο λόγω του φόβου των εμέτων και των αιμοπτύσεων, έχω νιώσει το «μαρτύριο» του να είμαι πλέον συνοδηγός στο δικό μου αυτοκίνητο, παρατάω τα φλερτ μου «στη μέση» επειδή δεν μπορώ να υποσχεθώ τίποτα, δεν μπορώ να πάρω αγκαλιά ένα μωρό, έχω στερηθεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα και πλέον διά παντός τη μεγάλη μου αγάπη, τον χορό, έχω ακούσει τρεις φορές (λόγω ακτινοβολιών) το εφιαλτικό «κρακ» που κάνει ένα οστό όταν σπάζει, αναγκάζομαι συχνά να παρηγορώ τους γύρω μου κάθε που παίρνω στα χέρια μου μια βιοψία ή κακά αποτελέσματα άλλων εξετάσεων πράγμα που έχω βαρεθεί, έχω δει αμέτρητες απλές απολαύσεις να με προσπερνούν, δεν μπορώ να ουρλιάξω...

...ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ, «ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ»

---

Πρόσωπα & προσωπεία

ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2007
η Αμαλία Καλυβινού

ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ mich@enet.gr, www.bavzer.blogspot.com

ΣΤΙΣ 3 ΜΑΪΟΥ του 2007 ανέβασε το τελευταίο της post στο ιστολόγιό της, που έφερε τον τίτλο malpractice («κακός, αμελής τρόπος εξάσκησης του επαγγέλματος»), στη διεύθυνση http: fakellaki.blogspot.com, με την υποσημείωση: «Οι γιατροί είναι ανεύθυνοι, ανίκανοι και άρπαγες στη συντριπτική τους πλειοψηφία. Η μόνη τους έννοια είναι η "κονόμα". Οι φαρμακευτικές κάνουν κουμάντο, η Δικαιοσύνη τούς αφήνει ατιμώρητους και ανθρώπινες ευτυχίες εξακολουθούν να χάνονται ΑΔΙΚΑ».

ΣΤΙΣ 25 του ίδιου μηνός, η Αμαλία Καλυβινού, 30 μόλις χρόνων, χτυπημένη πιότερο από αυτές τις σκληρές, των ανθρώπων αδικίες, παρά από την άτιμη την αρρώστια της, έφευγε από τον κόσμο ετούτο. Δεν ήταν, και δεν είναι, δυστυχώς, η μόνη. Εκατοντάδες χιλιάδες συνάνθρωποί μας χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους μέσα σε συνθήκες που διαλύουν την προσωπικότητά τους. Η Αμαλία ήταν η πρώτη που, «με ονόματα και διευθύνσεις», με γλώσσα σκληρή αλλά και καθάρια (τέτοια, που ώς τώρα δεν τόλμησε ούτε ένας απ' όσους «ξεμπρόστιασε» να διαμαρτυρηθεί ή να πει «άδικο είχε» -γιατροί, νοσηλευτές, φαρμακευτικές εταιρείες, δικαστικοί, πολιτικοί, όλοι μόκο!), έκανε χιλιάδες συνανθρώπους της να συντονιστούν μαζί της, στο blogspot της, να ξεσηκωθούν εναντίον όλου αυτού του σάπιου συστήματος που, όχι μόνο στην υγεία, σπρώχνει τον απλό, καθημερινό άνθρωπο, στην απόγνωση και στην ταπείνωση.

ΕΙΝΑΙ η πρώτη φορά, στα 9 χρόνια που υπάρχει ο «θεσμός», που επιλέγουμε στην «Ε» ως «Πρόσωπο της Χρονιάς», ένα πρόσωπο απλού Ελληνα πολίτη. Σε μια χρονιά που ο τόπος μας, μαζί και οι ψυχές μας γενήκανε στάχτη από τις φλόγες που σάρωσαν Πελοπόννησο, Εύβοια και Αττική, στο πρόσωπο αυτής της συνηθισμένης, ψηλής, όμορφης και γλυκειάς κοπέλας, με λαμπρές σπουδές στη Φιλοσοφική Αθηνών, που μας συγκλόνισε όταν άρχισε να δημοσιοποιεί στο blog της την προσωπική της ιστορία, τιμάμε όλους τους, αμέτρητους πια, μη εφησυχασμένους και μη παθητικούς πολίτες. Αυτοί που άνοιξαν τις ψυχές, τις αγκάλες και τα μπλογκ τους, τις πρώτες μέρες των πυρκαγιών, ώστε να μη νιώθει ο καθένας ότι ήταν μόνος, στο έλεος του «στρατηγού άνεμου», και του κάθε ανόητου πολιτικού και πολιτικάντη που σκεπάζει τις μικρές και μεγάλες μας συμφορές με τέτοιες παπαρδέλες. Αυτούς που, χωρίς καθοδηγητές, μαζεύτηκαν αυθόρμητα και κατά χιλιάδες στο Σύνταγμα για να κλάψουν την Αμαλία, τα δάση μας, τις παραλίες μας, μα και να φωνάξουν, «είμαστε και μείς εδώ».

ΑΥΤΟΙ που, ακόμα και μέχρι σήμερα, με τα blog τους σε πλήρη επιφυλακή, είναι η μόνη παρηγοριά ότι δεν θα κτιστεί ξανά τίποτα στα καμένα, ότι κανένας επιχειρηματίας δεν θα ξαναφράξει για ιδιωτική, εμπορική χρήση, καμιά παραλία της Ελλάδας, ότι κανένας γιατρός δεν θα αξιώσει ξανά φακελάκι για να φροντίσει έναν ασθενή -χωρίς να έχουν, όλοι αυτοί, τον φόβο ότι «χιλιάδες Αμαλίες» τούς περιμένουν στη γωνία για να τους κάνουν βούκινο! Οπως έγραφε και στο τελευταίο της post -κάτι που έκτοτε έγινε σύνθημα και «λάβαρο» στις πρώτες σελίδες των ιστολογίων πολλών από εμάς, «να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας».

ΑΝ ΜΙΛΑΜΕ, λοιπόν, σήμερα για το «Κίνημα των μπλόγκερς», κίνημα που φανέρωσε δυναμικά το πρόσωπό του τη χρονιά που σήμερα σβήνει, η Αμαλία Καλυβινού έβαλε, όσο λίγοι, το χεράκι της για να γίνει αυτό. Πολλοί χαρακτήρισαν «νέα παρέμβαση», τη δυνατότητα πια που έχουν οι απλοί πολίτες να διατυπώνουν ελεύθερα, και να διαδίδουν την άποψή τους. Οπως κάθε «νέο πράγμα», έχει και τα μικρά ή μεγάλα μειονεκτήματά του, όπως για παράδειγμα ο μη έλεγχος και η μη διασταύρωση πολλών πληροφοριών που «μεταδίδονται». Ομως, πέραν τούτου, και αυτό είναι και η ουσία της επιλογής του συγκεκριμένου Προσώπου της Χρονιάς, άνθρωποι σαν την Αμαλία, που δεν μπορούν να μιλήσουν («είμαι μια μονάδα μες στο χάος, περνάνε δίπλα μου και με περιφρονούν, τους φωνάζω, δεν ακούν, δεν μπορώ άλλο, πονάει ο λαιμός μου από τις χημειοθεραπείες και τις χαμένες μου κραυγές -θα κάτσω να γράψω»), ξαφνικά απέκτησαν φωνή. Και μάλιστα δυνατή.

ΠΡΟΣΩΠΟ της χρονιάς, 2007, αυτό το κορίτσι. Η Αμαλία Καλυβινού. Για όλους τους λόγους που γράφει στο συγκλονιστικό της post, προς... άγνωστον ιατρόν. Προς όλο αυτό το κτηνώδες σύστημα, ιατρικό και μη, που σκοτώνει τους ανθρώπους πολύ πριν επέλθει ο φυσικός τους θάνατος.

Υ.Γ: Ο συγκλονιστικός μονόλογός της (κάτι σαν συνεχής κραυγή) στο post με τίτλο «... Εξαιτίας σου, "Γιατρέ Μου"», αναδημοσιεύεται ολόκληρος στην ενότητα Ελλάδα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 31/12/2007

www.enet.gr

Γιατί σιδηροδέσμια;

Του ΑΝΤΩΝΗ ΦΟΥΣΑ*

Οφείλω να διευκρινίσω από την αρχή ότι δεν γνωρίζω κανέναν και δεν έχω καμία απολύτως σχέση, τόσο με τον παρ' ολίγο αυτόχειρα Χρήστο Ζαχόπουλο, τέως γενικό γραμματέα και ισχυρό άνδρα του υπουργείου Πολιτισμού, όσο και με την «πέτρα του σκανδάλου» και ήδη κατηγορουμένη και προφυλακισμένη Εύη Τσέκου, πρώην συμβασιούχο, υπάλληλο του ίδιου υπουργείου.

Με όσα, όμως, συμβαίνουν τις ημέρες αυτές για την εν λόγω υπόθεση, γράφονται ή και παρουσιάζονται στα ΜΜΕ, «επαναστατεί ο νομικός μου πολιτισμός», όπως και κάθε αντικειμενικού και ψύχραιμου πολιτικού και νομικού, και αισθάνομαι επιτακτική την ανάγκη να διατυπώσω δημοσίως κάποιες σκέψεις μου. Το κάνω δε αυτό, τόσο ως νομικός όσο και ως πολιτικός και, πολύ περισσότερο, διότι υπερηφανεύομαι ότι ζω σε μια χώρα δημοκρατική και με μία Δικαιοσύνη απολύτως ανεξάρτητη, που σέβεται τα δικαιώματα και την προσωπικότητα κάθε πολίτη, και ιδίως κατηγορουμένου, και ακόμη ότι μέχρι την έκδοση αμετάκλητης απόφασης των αρμοδίων δικαστηρίων ισχύει η βασική αρχή «του τεκμηρίου της αθωότητας».

Αρα, μέχρι την έκδοση τέτοιας απόφασης, δεν επιτρέπεται ούτε δημόσιος διασυρμός ούτε και άδικος στιγματισμός. Οι συνέπειες δε μιας τέτοιας μεταχείρισης είναι, τις περισσότερες φορές, τραγικές για το πρόσωπο που την υφίσταται και την οικογένειά του, για ολόκληρη την κοινωνία και βεβαίως και για την ίδια τη Δικαιοσύνη.

Ασφαλώς δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει στην, έτσι και αλλιώς, περίεργη και σκοτεινή αυτή υπόθεση και ούτε σήμερα είναι το θέμα μου αυτό, όπως, επίσης, θα πρέπει να παραδεχτούμε, ότι δεν αποπειράται κάποιος να αυτοκτονήσει και μάλιστα με τέτοιο τρόπο για «ψύλλου πήδημα», πολύ δε περισσότερο, όταν ο υποψήφιος αυτόχειρας είναι μορφωμένος, παντοδύναμος και πανίσχυρος άνθρωπος. Οπως έχουν τα πράγματα μέχρι σήμερα και για τους δύο «πρωταγωνιστές», ο μεν ένας χαροπαλεύει, και του ευχόμαστε ανάρρωση και πλήρη αποκατάσταση της υγείας του, η δε άλλη κατηγορείται για τα αδικήματα της κακουργηματικής εκβίασης και της συμμετοχής σε αυτοκτονία και ήδη, με σύμφωνη διάταξη εισαγγελέα και ανακριτή, είναι προσωρινά κρατούμενη (προφυλακισμένη).

Η υπόθεση αυτή στο σύνολό της έχει ασφαλώς πολλές παραμέτρους (πολιτικές, οικογενειακές, επαγγελματικές, ηθικές, οικονομικές και άλλες). Επιθυμώ, όμως, εγώ ν' ασχοληθώ στο σημείωμά μου αυτό μόνο με τη νομική πλευρά και ειδικότερα την ποινική και ν' αναφερθώ σε ορισμένα κραυγαλέα και εξόφθαλμα ζητήματα έντονης υπερβολής.

Διερωτώμαι, κατ' αρχήν, ποιες «ειδικές συνθήκες» επέβαλαν στο να χρησιμοποιηθούν για τη μικρόσωμη και παντελώς αδύναμη κατηγορουμένη χειροπέδες και να γίνεται η περιφορά της σιδηροδέσμια από κτίριο σε κτίριο, ενώ τη «συνόδευαν» τρέχοντας δεκάδες αστυνομικοί με καπέλα και κουκούλες και τα κανάλια και οι δημοσιογράφοι «απαθανάτιζαν» βήμα προς βήμα τις σκηνές ντροπής, τις οποίες, βεβαίως, έδειξαν και στις τηλεοράσεις τους και πάντοτε με μία «μπάλα» μετακινούμενη στο σώμα της «κακούργας» για να μην αναγνωρίζεται (!) τάχα το πρόσωπό της, αλλά και το «μυστήριο» να γίνεται τηλεοπτικά ελκυστικότερο. Ετσι, όμως, παραβιάζονται και οι νόμοι της πατρίδας μας και καταρρακώνονται (ίσως και αδίκως) υπολήψεις και προσωπικότητες, αλλά, ιδίως, καταπατώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Από την άλλη πλευρά, ακούσαμε ότι οι κατηγορίες είναι κακουργηματική εκβίαση και ηθική αυτουργία σε αυτοκτονία (το ορθότερο, υποθέτω, συμμετοχή σε αυτοκτονία).

Αναφορικά με το πρώτο αδίκημα της εκβίασης (άρθρ. 385 Π.Κ.), φαίνεται εδώ ότι πολλά απαράδεκτα και τραγικά έχουν συμβεί από την πλευρά της κατηγορουμένης, και ιδίως με τη μεταφορά και προσφορά των κασετών στα κανάλια και στους δημοσιογράφους (εάν είναι έτσι) και με τη συμμετοχή ανθρώπων που έχουν σχέση με τέτοιες συμπεριφορές και που παρίσταναν τους δικηγόρους. Αλλο, όμως, αυτό και άλλο ο εύκολος χαρακτηρισμός της πράξης ως κακουργηματικής. Μάλλον οι αρμόδιοι ως προς το θέμα αυτό και σε καθαρά νομικό επίπεδο θα πρέπει να μελετήσουν με περισσότερη προσοχή τη διάταξη των άρθρων 380 και 385 Π.Κ., κάτι που είναι βέβαιο ότι θα κάνει το δικαστικό συμβούλιο και ιδίως το δικαστήριο, εάν υπάρξει δίκη για το θέμα αυτό, αλλά στη φάση αυτή οι παρατηρήσεις μου έχουν σχέση με τη διαταχθείσα προσωρινή κράτηση της 34χρονης αρχαιολόγου.

Υπάρχει, όμως, και το δεύτερο αδίκημα της «συμμετοχής σε αυτοκτονία», του άρθρου 301 Π.Κ. και όχι, όπως εσφαλμένως χαρακτηρίζεται τηλεοπτικά, της ηθικής αυτουργίας σε ανθρωποκτονία, που δεν υφίσταται.

Κατ' αρχήν, σε κάθε περίπτωση το αδίκημα αυτό είναι πλημμέλημα και η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση και άρα δεν επιτρέπεται η προσωρινή κράτηση. Κι εδώ οι αρμόδιοι θα πρέπει να μελετήσουν καλύτερα και προσεκτικότερα και τη διάταξη αυτή, διότι συμμετοχή σε αυτοκτονία σημαίνει κατάπειση με την άσκηση πειθούς στον αυτόχειρα ή παροχή βοήθειας με θετική ενέργεια (και με παράλειψη) κατά την αυτοκτονία ή και προ αυτής κατά την προετοιμασία της. Με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα δυσκολεύομαι να υιοθετήσω νομική άποψη ότι συγκροτείται αδίκημα συμμετοχής σε αυτοκτονία (άρθρ. 301 Π.Κ.).

Ιδιαίτερα σοβαρό είναι και το θέμα τηςη διαταχθείσης προσωρινής κράτησης, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 282 ΚΠΔ. Εκτιμώ και εδώ ότι υπήρξε ιδιαίτερη υπερβολή, αφού δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου για μια τέτοια απόφαση. Η κατηγορουμένη είναι αρχαιολόγος, έχει λευκό ποινικό μητρώο, έχει μόνιμη διαμονή στη χώρα, δεν υπήρξε κατά το παρελθόν φυγόποινη ή φυγόδικη, δεν κρίθηκε κατά το παρελθόν ένοχη για απόδραση και ούτε υπήρξαν στοιχεία ότι υφίσταται κίνδυνος να διαπράξει και άλλα εγκλήματα. Εξάλλου, είναι γνωστό και κοινώς αποδεκτό ότι «μόνο η βαρύτητα της πράξης δεν αρκεί για την επιβολή προσωρινής κράτησης» και ούτε ποτέ είναι δυνατόν αυτή (η προσωρινή κράτηση) να υποκαθιστά την ποινή της φυλάκισης ή κάθειρξης.

Ασφαλώς ούτε η κυβέρνηση ούτε και τα άλλα κόμματα έχουν, και δεν πρέπει να έχουν, οποιαδήποτε ανάμιξη στις σχετικές αποφάσεις της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης. Επαιξαν, όμως, καθοριστικό ρόλο οι τηλεοπτικές εκπομπές, τα ατέλειωτα τηλεοπτικά παράθυρα και ιδίως η εμφάνιση της κατηγορουμένης σιδηροδέσμιας και ο διασυρμός της, προτού να δικαστεί και πολύ περισσότερο προτού να καταδικαστεί. Αυτά όλα τα φαινόμενα μπορεί να ικανοποιούν πρόσκαιρα το αδηφάγο, άπληστο και ακόρεστο τηλεοπτικό κοινό και να εξάπτουν το λαϊκό αίσθημα, αλλά βλάπτουν ανεπανόρθωτα τη Δικαιοσύνη και καταρρακώνουν δικαιώματα, προσωπικότητες και υπολήψεις.

* Δικηγόρος - πρώην υπουργός

www.enet.gr

ΝΔ: Οι ήττες έγιναν... νίκη!

Γιώργος Δελαστίκ



Ανεπανόρθωτες ενδέχεται να αποδειχθούν οι πολιτικές ζημιές τις οποίες υπέστη η ΝΔ κατά τη διάρκεια της χρονιάς που τελειώνει σήμερα. Το 2007 υπήρξε όντως πολιτικά δίσεκτο έτος για το κυβερνών κόμμα, καθώς υπέστη πολλαπλές ήττες σε μια σειρά κοινωνικά μέτωπα, ενώ απώλεσε όλα τα ηθικά ή προπαγανδιστικά πλεονεκτήματα που είχε έναντι της ύστερης, εκφυλισμένης φάσης διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ. Ανεπανόρθωτες όμως ίσως φανούν οι συνέπειες για τη ΝΔ στο μέλλον, γιατί στο παρόν η κραυγαλέα αντιπολιτευτική ανεπάρκεια του ΠΑΣΟΚ δεν του επέτρεψε να μετατρέψει τη γενικευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια σε πολιτική καταδίκη της κυβέρνησης Καραμανλή.

Έτσι, ενώ η ΝΔ έτυχε στις εκλογές μιας ισχυρής κοινωνικής αμφισβήτησης που την έφερε στο χείλος του γκρεμού της έλλειψης αυτοδυναμίας, την οποία κέρδισε για 40.000 ψήφους μόνο, παράλληλα επεκράτησε σαρωτικά επί του ΠΑΣΟΚ με 3,74 εκατοστιαίες μονάδες διαφορά - μόλις μία μονάδα λιγότερη από τη συντριπτική νίκη της στις εκλογές του Μαρτίου του 2004!

Ολες οι ήττες δηλαδή της κυβέρνησης της ΝΔ στο κοινωνικό επίπεδο μετατράπηκαν σε... νίκη στην κάλπη και αυτό όχι επειδή οι ψηφοφόροι παρέμειναν εγκλωβισμένοι στη ΝΔ (αντιθέτως, την εγκατέλειψε το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό του 3,5%), αλλά επειδή το ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκε ανίκανο να καρπωθεί πολιτικά τις διαρροές εκατοντάδων χιλιάδων ψηφοφόρων από τη ΝΔ.

Η αντιπολιτευτική ανεπάρκεια του ΠΑΣΟΚ συγκαλύπτει σε ικανό βαθμό την εκφυλιστική πορεία της ΝΔ, αλλά φυσικά δεν την ανακόπτει. Δεν λύνει τα προβλήματα των σχέσεων της κυβέρνησης της Δεξιάς με την ελληνική κοινωνία, τα οποία έχουν οξυνθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε η ηγεσία της αναζητεί την εκλογική της σωτηρία σε κατ ουσίαν καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματα που να μετατρέπουν ισχνές μειοψηφίες στις κάλπες (της τάξης του 40% και κάτω) σε κοινοβουλευτικές απόλυτες πλειοψηφίες. Παλιά της τέχνη κόσκινο της Δεξιάς...

Εχασε όλες τις αναμετρήσεις με την κοινωνία η κυβέρνηση Καραμανλή κατά τη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε - και μάλιστα τις έχασε όλες με σοβαρές πολιτικές επιπτώσεις. Ξεκίνησε ολομέτωπη σύγκρουση με όλους τους φορείς της εκπαίδευσης, με αποτέλεσμα όχι μόνο να ηττηθεί στα εκπαιδευτικά ζητήματα, αλλά να υποχρεωθεί επιπλέον ο Γ. Παπανδρέου σε στροφή 180 μοιρών κάτω από την πίεση της βάσης του ΠΑΣΟΚ και από εκεί που συμφωνούσε με τον Κ. Καραμανλή να οδηγηθεί σε πλήρη απόρριψη μέχρι και της συνταγματικής αναθεώρησης που επιχείρησε η ΝΔ. Συμβολική επισφράγιση αυτής της ήττας ήταν η εκλογική καρατόμηση από την ίδια την ηγεσία της ΝΔ και τους ψηφοφόρους της υπουργού Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου.

Προσπάθησαν στη συνέχεια ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Αλογοσκούφης να ληστέψουν τα ασφαλιστικά Ταμεία μέσω των «δομημένων ομολόγων» με αποτέλεσμα αφενός η κυβέρνηση της ΝΔ να καθιερωθεί ως «κυβέρνηση απατεώνων» στη συνείδηση του ελληνικού λαού και αφετέρου να χρειαστεί η θυσία του υπουργού Απασχόλησης Σάββα Τσιτουρίδη ως εξιλαστήριου θύματος.

Επιχειρήθηκε εκ νέου, με αυξημένη θρασύτητα λόγω της εκλογικής νίκης του Σεπτεμβρίου, η λεηλασία των ασφαλιστικών Ταμείων, με αποτέλεσμα μια πολύ βαρύτερη πολιτική ήττα για την κυβέρνηση: παλλαϊκός ξεσηκωμός με συλλαλητήριο που υπερέβη κατά πολύ σε μέγεθος εκείνο που σφράγισε την πολιτική καταδίκη της κυβέρνησης Σημίτη επί Γιαννίτση και παράλληλα κατακρήμνιση στον πολιτικό Καιάδα του ηθικά πανταχόθεν διακορευθέντος υπουργού Απασχόλησης Βασίλη Μαγγίνα, ο οποίος κατάντησε η χλεύη της ελληνικής κοινωνίας σε βαθμό ανεκδότου. Οι ανασφάλιστοι «φιλοξενούμενοι» Ινδοί, η βίλα που δήθεν ήταν «αναψυκτήριο», η πισίνα που ήταν... «γούρνα για να πλένονται οι Ινδοί αντί για τον Γάγγη» ταυτίστηκαν με το ήθος της κυβέρνησης.

Οι «ζαρντινιέρες» που κατά την αστυνομία σηκώνονταν και ξυλοκοπούσαν τους φοιτητές, οι «πραίτορες» του Βύρωνα Πολύδωρα, η λυσσώδης προσπάθεια της κυβέρνησης και των μηχανισμών της να γεμίσουν τη χώρα με χιλιάδες χαφιεδοκάμερες και να τη μετατρέψουν σε ένα τεράστιο στρατόπεδο ενός Μεγάλου Αδελφού όπου παρακολουθούν μέρα - νύχτα όλους τους Ελληνες που κινούνται στους δρόμους, έκαναν θρύψαλα την ψευδαίσθηση ότι η Δεξιά έχει αλλάξει στα ζητήματα σεβασμού των δημοκρατικών ελευθεριών.

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ

Είναι ανάγκη η απαλλαγή

Δεν έχει πια τίποτα να δώσει στον τόπο μια κυβέρνηση η οποία προσπαθεί με κάθε μέσο που διαθέτει να εστιάσει την προσοχή της κοινής γνώμης στις γαργαλιστικές σεξουαλικές πτυχές υπόθεσης όπου εμπλέκεται κυβερνητικό στέλεχος, ελπίζοντας ότι η διέγερση των κατώτερων ενστίκτων του κόσμου θα συγκαλύψει τις οικονομικές διαστάσεις ενός πολιτικού σκανδάλου. Οταν μια κυβέρνηση εκτιμά ότι τη συμφέρει πολιτικά η σιχαμάρα του λαού για τη σεξουαλική συμπεριφορά ενός στελέχους της από την ενασχόληση με τις οικονομικές πτυχές της υπόθεσης, τότε η κυβέρνηση αυτή έχει περιέλθει σε κατάσταση πολιτικής σήψης και πρέπει να φύγει.

http://politikokafeneio.com

Κώστας Αγαπίου: Αίτημα αποφυλάκισης

Στις 7 Ιανουαρίου, στα δικαστήρια της λεωφόρου Αλεξάνδρας (Άρειος Πάγος), δικάζεται η προσφυγή του Κώστα Αγαπίου με αίτημα την άμεση αποφυλάκιση του.

Στις 7 Ιανουαρίου, στα δικαστήρια της λεωφόρου Αλεξάνδρας (Άρειος Πάγος), δικάζεται η προσφυγή του Κώστα Αγαπίου με αίτημα την άμεση αποφυλάκιση του. Είναι ο μόνος που κρατείτε ακόμα στις φυλακές Κορυδαλλού για την δήθεν υπόθεση ΕΛΑ. Ο Αγαπίου υπήρξε μέλος του κεντρικού συμβουλίου στον Αντιδικτατορικό Ρήγα και έχει καταδικαστεί απ’ το στρατοδικείο της χούντας. Η «δημοκρατία» …ευγνωμονούσα τον αντάμειψε για τους αντιδικτατορικούς του αγώνες καταδικάζοντας τον σε 12 αιώνες φυλακή, ως ένοχο ηθικής συνδρομής[!] σε άγνωστους δράστες, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθούν πολιτικές σκοπιμότητες στις παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων και να ικανοποιηθεί ο αμερικάνικος παράγοντας. Ένα δεύτερο δικαστήριο, σε χρόνο μεταγενέστερο, τον έκρινε αθώο όπως επίσης τους συγκατηγορούμενους του Αγγελέτο Κανά και Ειρήνη Αθανασάκη. Η απόφαση αυτή ανέτρεψε και οιονεί ακύρωσε την προγενέστερη καταδικαστική απόφαση. Όμως παρά την αθώωση του και τις επανειλημμένες προσφυγές με αίτημα την εκτέλεση της απαλλακτικής απόφασης και παύσης της παράνομης και αντισυνταγματικής κράτησης του ο Κώστας Αγαπίου συμπληρώνει τώρα πέντε χρόνια φυλακή! Με την νέα του προσφυγή ζητάει τουλάχιστον την αποφυλάκιση του μέχρι το εφετείο, το οποίο εφετείο οι δικαστικές Αρχές φαίνεται ότι έχουν λόγους [όχι και τόσο δυσδιάκριτους] να το ξαποστείλουν εσαεί στις ελληνικές καλένδες. Κάθε κοινωνικός αγωνιστής, κάθε δημοκρατικός πολίτης καλείτε να στηρίξει με την παρουσία του στο δικαστήριο το αίτημα του Κώστα Αγαπίου απέναντι στις δικαστικές Αρχές, οι οποίες οφείλουν να δείξουν επιτέλους στοιχειώδη σεβασμό στους δικούς τους νόμους.
http://athens.indymedia.org

Σαράντα χρόνια από τον Μάη ‘68

Το 2008, συμπληρώνονται τέσσερις δεκαετίες από μία χρονιά που σφραγίστηκε από μεγάλες εξεγέρσεις και σφράγισε ανεξίτηλα τον 20^ο αιώνα. Διότι ο «Μάης του ‘68» δεν ήταν ένας, αλλά πολλοί: Σε Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Μεξικό, αλλά και στην Ιαπωνία, την Ιρλανδία, τη Βρετανία και άλλες χώρες της Δύσης, μαζικά κινήματα στα οποία πρωταγωνιστούσε η νέα βάρδια της εργατικής τάξης και ειδικά η φοιτητική νεολαία, επιχείρησαν τη δική τους έφοδο στο μέλλον, διεκδικώντας όλα όσα η καπιταλιστική «κοινωνία της αφθονίας» δεν μπορούσε να τους προσφέρει.

Την ίδια χρονιά, η εισβολή των σοβιετικών τανκς στην Πράγα και ο σταδιακός εκφυλισμός της Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα, δημιουργούσαν κλυδωνισμούς στο απέναντι στρατόπεδο. Αποκάλυπταν έτσι, ορισμένες από τις πιο σκληρές πλευρές των διάφορων εκδοχών του «υπαρκτού σοσιαλισμού», οι οποίες ασφαλώς δεν είχαν σχέση ούτε με το σοσιαλισμό, ούτε φυσικά με τον κομμουνισμό.

Τους επόμενους μήνες θα αναπτυχθεί πλούσια συζήτηση και αντιπαράθεση γύρω από εκείνη την περίοδο. Η αστική τάξη κάνει το καθήκον της: Αφού… ξεμπέρδεψε με τους «νοσταλγούς» του Κόκκινου Οκτώβρη του ’17, χαρακτηρίζοντας τους ηττημένους, τώρα επιχειρεί να τελειώσει και τους «οπαδούς» του Μάη, εντάσσοντάς τους συλλήβδην σε μια γενιά που από τη ρήξη οδηγήθηκε στην ενσωμάτωση.

Το κεφάλαιο όμως δεν θα ξεμπερδέψει εύκολα ούτε με τον Οκτώβρη, ούτε με τον Μάη. Γιατί αυτές οι δύο επαναστατικές ρωγμές στον καπιταλιστικό χρόνο συνδέονται με μια κόκκινη κλωστή, η οποία μοιάζει με φυτίλι, που καταλήγει στον τρίτο γύρο…

ΠΡΙΝ 30/12/2007

http://mauroskyknos.blogspot.com/

ΠΟΤΕ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΧΑΡΑΞΗ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΤΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ;

ΛΙΓΟ ΠΑΛΑΙΟ ΜΑ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΑΓΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ!!!!!

ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΣ κρατούμενος των αγροτικών φυλακών Κασσάνδρας βρέθηκε απαγχονισμένος χθες το πρωί στο κελί του. Ο αλλοδαπός επρόκειτο σήμερα να μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού, καθώς εις βάρος του εκκρεμούσε δικαστική απόφαση απέλασης. Σύμφωνα με την Αστυνομία, ο 38χρονος Πακιστανός βρέθηκε κρεμασμένος με το σεντόνι του, ωστόσο ερωτηματικά δημιουργεί το γεγονός ότι δεν έγινε αντιληπτός από τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους. Ο αλλοδαπός είχε συλληφθεί επειδή εισήλθε στην Ελλάδα με πλαστά έγγραφα και κινούνταν οι διαδικασίες απέλασής του.
Από εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 05-11-2007

ΣΧΟΛΙΟ: Τα ερωτήματα που προκύπτουν από τις αυτοκτονίες των κρατουμένων και ειδικότερα των αλλοδαπών είναι πολλά.

• Μήπως ξεχνάμε ότι όσοι οδηγούνται εκεί είναι γιατί έχουν τιμωρηθεί και όχι για να τιμωρηθούν?
• Μήπως ξεχνάμε ότι ο αριθμός των υποδίκων ξεπερνάει το 30%?
• Μήπως ξεχνάμε ότι ο αριθμός των εγκλείστων αλλοδαπών ξεπερνάει το 40%
• Μήπως ξεχνάμε ότι οι δείκτες φυλάκισης στην Ελλάδα αυξάνονται συνεχώς?
• Μήπως ξεχνάμε ότι η ίδια η πολιτεία έχει θεσπίσει εναλλακτικές ποινές, τις οποίες όμως δεν εφαρμόζει?
• Μήπως ξεχνάμε ότι για ένα τόσο σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, όπως η εγκληματικότητα, δεν υπάρχει μέχρι τώρα Ινστιτούτο Αντεγκληματικής Πολιτικής, το οποίο με ορθολογικό και οργανωμένο τρόπο να χαράζει πολιτική στον τομέα αυτό?

http://metasociotopia-chalana.blogspot.com

Φτωχότεροι τέσσερα εκατομμύρια μισθωτοί και συνταξιούχοι το 2008

Το ρόλο του Ρομπέν των πλουσίων κερδίζει με το σπαθί της η κυβέρνηση Καραμανλή, η οποία μέσω της αυξημένης παρακράτησης του φόρου εισοδήματος προχωράει σε μια νέα «γενναία» αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των ισχυρών για το 2008. Από τον Ιανουάριο, τέσσερα εκατομμύρια μισθωτοί και συνταξιούχοι θα είναι ακόμα φτωχότεροι, καθώς η αύξηση του παρακρατούμενου φόρου θα φτάσει μέχρι και 71,3%. Η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, για τα εισοδήματα το 2008 θα προκαλέσει μεγάλες και απρόβλεπτες οικονομικές απώλειες για τους περισσότερους μισθωτούς και συνταξιούχους, οι οποίες υπερκαλύπτουν και τα όποια οφέλη υποτίθεται ότι θα προκύψουν σύμφωνα με την κυβέρνηση από τη μείωση των συντελεστών φορολογίας, καθώς και από τις φτωχές εισοδηματικές αυξήσεις που υπολογίζεται να φτάσουν γύρω στο 4%. Την όποια αύξηση στο μισθό που θα πάρουν μέσα στο 2008, θα τους τα πάρει, δηλαδή, το κράτος μέσω της εφορίας. Ειδικά για τις κατηγορίες μισθωτών και συνταξιούχων με χαμηλά ή μεσαία εισοδήματα, οι κρατήσεις φόρου θα αυξηθούν σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό από τα πενιχρά ποσοστά κατά τα οποία θα αυξηθούν οι αποδοχές τους. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις φόρου για το 2008 αναμένεται να προκύψουν για μισθωτούς χωρίς παιδιά και τους συνταξιούχους με μηνιαίες αποδοχές 860 έως 1.300 ευρώ, για τους μισθωτούς με ένα παιδί και αποδοχές από 930 έως 1.400 ευρώ και για μισθωτούς με δύο παιδιά και αποδοχές 1.000 έως 1.500 ευρώ. Και όλα αυτά όταν η πολιτική και κοινωνική αντιπολίτευση διστάζει να διεκδικήσει στην πράξη και όχι στα λόγια, ουσιαστική βελτίωση των αμοιβών, του χρόνου εργασίας και ασφάλισης των εργαζομένων, μια ριζική αναδιανομή προς όφελός τους με την αναγκαία φορολόγηση στα υπερκέρδη των επιχειρήσεων και των τραπεζών. Το πρόβλημα για τη εργατική Αριστερά είναι ακριβώς πώς θα εκφράσει πολιτικά αυτές τις διεκδικήσεις και πώς θα μπορέσει να οργανώσει την επιβολή τους μέσα από μια πολιτική και ενωτική ανασυγκρότηση του μαζικού κινήματος.

Η ζωή είναι ωραία

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟ 2007 ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΑΙΤ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΙΛΟΥ ΜΟΥ "ΜΩΥΣΗ": http://www.moysys.gr

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!!


Η ζωή είναι ωραία και αξίζει κάθε προσπάθειά μας ώστε να την ζήσουμε καλύτερα !!

Ζήσε τη ζωή σου έτσι ώστε να οικοδομήσεις ένα καλύτερο αύριο για όλους και όχι μόνο για εσένα .

Ζήσε τη ζωή σου με αγάπη στο περιβάλλον σου !! στον συνάνθρωπό σου , αγάπησε ότι ωραίο βλέπεις με τα μάτια σου, θαύμασε την κάθε στιγμή που σου χαρίστηκε ,όποια και να είναι!! ,προσπάθησε να βοηθήσεις ώστε να διορθώσεις ότι άδικο και άσχημο βλέπεις , η συμμετοχή σου θα βοηθήσει όλους μας αλλά και εσένα για να ζήσουμε σε ένα καλύτερο αύριο .(εσύ εμείς και τα παιδιά μας ) .

Η ίδια η ζωή πολλές φορές απαιτεί τις προσπάθειες και θυσίες μας για να…. επιβιώσει ώστε παράλληλα να ζήσουμε και εμείς , για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι !! γιατί μέσα από τον πόνο την αγονία και το κουράγιο καταλαβαίνεις τελικά ότι ζεις , και την άξια της ζωής σου !!!(κυρίως όταν δεν την σέβεσαι και υπολογίζεις) .

Θυμάμαι ήμουν περίπου 19 χρονών όταν πέρασα και αυτή τη δοκιμασία !! μια από της πολλές βεβαίως , αλλά τελικά κατάλαβα πώς τίποτα δεν πήγε χαμένο , τίποτα δεν πάει χαμένο όσο αναπνέουμε και ελπίζουμε !!.
Πολλές φορές δεν εκτιμούμε την ζωή , δεν την φοβόμαστε ενώ θα έπρεπε , γιατί νομίζουμε πώς θα είναι πάντα ωραία και θα μας χαμογελά σαν γκόμενα που την έχουμε εγκλωβίσει στα δίκτυα μας , σε μια ψεύτικη αγάπη !!, αφού τελικά κάνουμε τα πάντα για να την κοροϊδέψουμε κοροϊδεύοντας ακόμα και τον εαυτό μας !! και νομίζουμε πώς πάντα εκείνη θα μας αγαπά σαν το γκομενάκι , πώς πάντα θα μας έχει ....αγκαλιά !!.

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΣΟ ΕΞΩ ΠΕΦΤΟΥΜΕ ! Happiness

ΤΟ ΣΕΡΑΙ, ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ, Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΚΠΤΩΤΟΣ!

Γράφει ο/η Άγγελος Αλεξίου

30.12.07

Καταπέλτη για την Δημοτική Αρχή και για όλους όσους υπερασπίζονταν τη νομιμότητα του ΞΕΝΙΑ είναι η έκθεση αυτοψίας της Πολεοδομίας του Δήμου καθώς επιβεβαιώνει την υπέρβαση ύψους στην νέα ξενοδοχειακή μονάδα. Πρώτος ο επικεφαλής της παράταξης «Συμμαχία Ενεργών Πολιτών» Γιάννης Μελανίδης και μαζί του ο επικεφαλής της παράταξης «Συνεργασία για την Αλλαγή» Φίλιππας Φίλιος είχαν καταγγείλει ότι ένας όροφος του ξενοδοχείου είναι παράνομος. Η Δημοτική Αρχή το διέψευδε κατηγορηματικά... Και σαν να μην έφταναν αυτά, ακολούθησε μία σειρά δημοσιευμάτων στην ιστοσελίδα του κ. Σπύρου Πανταζή, υβριστικών για την αντιπολίτευση και διαφημιστικών για το νέο έργο. Μόνο που ο κ. Πανταζής ξέχασε την μία ιδιότητά του. Αυτή του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Νεωτέρων Μνημείων, που στην προκειμένη περίπτωση είναι και μία από τις ελέγχουσες αρχές. Τα κείμενα του κ. Πανταζή, μέσω των οποίων υπερασπίζεται με σθένος τη νομιμότητα του «Ξενία» δεν εκθέτουν πλέον τον ίδιο αλλά εκθέτουν την υπηρεσία του και θα πρέπει να απασχολήσουν άμεσα την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, που δεν διανύει και τις ευκολότερες μέρες της, αυτό το διάστημα. Πέρα από τα άκρως κολακευτικά σχόλια του κ. Πανταζή για τη νέα μονάδα ενδιαφέρον έχει ο τρόπος με τον οποίο αναφέρεται στη νομιμότητα της ανέγερσης του ξενοδοχείου, παραθέτοντας -κατ΄ αυτόν πάντα- όλα τα αποδεικτικά στοιχεία. Πρόκειται για τα ακόλουθα, κάνοντας πιστή αντιγραφή από την ιστοσελίδα του κ. Πανταζή. «ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΟΜΗΣΗΣ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ GRAND SERAI -ΞΕΝΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΗ ΔΟΜΗΣΗ = 22 860,00 τετραγωνικά μέτρα ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙΣΑ ΔΟΜΗΣΗ = 15 789,29 τετραγωνικά μέτρα ήτοι 7.070,71 τετραγωνικά μέτρα μικρότερη δόμηση απ' την επιτρεπομένη... ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΗ ΚΑΛΥΨΗ (70%) = 8. 890,00 τετραγωνικά μέτρα ΕΠΙΒΛΗΘΕΙΣΑ ΑΠ' ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΚΑΛΥΨΗ (22%) = 2.794,00 τετραγωνικά μέτρα ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙΣΑ ΚΑΛΥΨΗ = 2.793,92 τετραγωνικά μέτρα ήτοι κάλυψη ίση μ' αυτή που όρισε ο Δήμος και κατά 6 096,00 τετραγωνικά μέτρα μικρότερη της επιτρεπομένης ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Τα στοιχεία είναι απ' τον φάκελο της μελέτης και είναι επιβεβαιωμένα ύστερα από πρόσφατη αυτοψία. Υστερόγραφο-ερώτημα ύστερα απ' το "κοινό" μέτωπο της αντιπολίτευσης στον Δήμο Ιωαννιτών. Από πότε η συνένωση δυό γερόντων συνιστά ...δύναμη??? ή κάπως πιό αυτοδιοικητικά. Αν ενωθούν δυό ΚΑΠΗ μπορεί να φτιάξουν έναν Παιδικό Σταθμό???? ή όπως το είπε προεκλογικά ο Δήμαρχος κ Γκόντας. Δυό αποτυχίες δεν συνιστούν μια επιτυχία...» Η καταχώρηση του κειμένου έγινε το Σάββατο 22 Δεκεμβρίου. Λίγες ημέρες νωρίτερα ο ίδιος έγραφε ότι το νέο ξενοδοχείο αποτελεί ένα κόσμημα για την πόλη και εξήρε την προσφορά του κ. Μήτση! Λίγες ημέρες αργότερα η Πολεοδομία του Δήμου διαπιστώνει τις παραβάσεις στην ανέγερση του οικοδομικού συγκροτήματος. Πέραν των άλλων πολύ σημαντικών θεμάτων που αναδεικνύονται προκύπτει μείζον ζήτημα και με τον κ. Πανταζή. Είναι καιρός να το δουν οι Προϊστάμενοί του. Για τα υπόλοιπα θέματα που ανακύπτουν θα πρέπει να απαντήσει άμεσα η Δημοτική Αρχή. Εάν γνώριζε γιατί συγκάλυπτε τις πολεοδομικές υπερβάσεις στο Σεράι; Και δεύτερο! Πως προχώρησε η ΔΕΥΑΙ στην υδροδότηση του συγκροτήματος; Όλα δείχνουν ότι το θέμα μόλις τώρα ανοίγει. Και στην πορεία θα αποκαλυφθούν πολλά!!! ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ Ξάφνιασε για μία ακόμη φορά ο Δήμαρχος Νίκος Γκόντας με τις δηλώσεις που έκανε στα τοπικά κανάλια των Ιωαννίνων για τις πολεοδομικές παραβάσεις που διαπιστώθηκαν στο «Σεράι». Παρότι το έγγραφο της πολεοδομίας είναι σαφές ο Δήμαρχος το ερμήνευσε με τον δικό του τρόπο. «Δεν βεβαιώνεται καμία παρατυπία. Έχει υποβληθεί η αίτηση αναθεώρησης έχει εγκριθεί από όλες τις υπηρεσίες και απομένει η έγκριση από το Υπουργείο Πολιτισμού. Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για ένα κόσμημα που κάθε υπερήφανο τον κάθε Γιαννιώτη και τους επισκέπτες που έρχονται στην πόλη». Αυτή ήταν η δήλωση που έκανε ο κ. Γκόντας ο οποίος προφανώς δεν είχε διαβάσει και το δεύτερο σκέλος από την έκθεση αυτοψίας της Πολεοδομίας στο οποίο ξεκάθαρα τονίζεται ότι σε τρία κτίρια έχει διαπιστωθεί υπέρβαση ύψους! Επιπλέον σημειώνεται ότι οι υπερβάσεις αυτές θα πρέπει να διορθωθούν πριν τη νέα αυτοψία και προκειμένου να υδροδοτηθεί και να ηλεκτροδοτηθεί το ξενοδοχείο. Ο κ. Γκόντας στις τηλεοπτικές κάμερες δεν είπε ούτε λέξη για όλα αυτά. Ο ίδιος είναι σίγουρο ότι δεν ήθελε να πει, όμως μήπως έπρεπε να ερωτηθεί;

ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ… ΒΟΥΛΑ ΤΟ ΣΕΡΑΙ

Γράφει ο/η Άγγελος Αλεξίου

28.12.07

Οι παραβάσεις στο νέο ξενοδοχειακό συγκρότημα που λειτουργεί στα Γιάννινα ο Όμιλος Μήτση, στο GRANT SERAI δηλαδή, επιβεβαιώνεται αυτή την φορά με τον πιο απόλυτο τρόπο. Από την ίδια την Πολεοδομία του Δήμου που διενήργησε αυτοψία. Προ ημερών το Epirusgate.gr αποκάλυπτε ότι το ξενοδοχείο ηλεκτροδοτείται με εργοταξιακό ρεύμα και με...γεννήτριες, αφού δεν είχε προηγηθεί ο έλεγχος της Πολεοδομίας. Μάλιστα έθετε και ζήτημα σχετικό με την υδροδότηση της νέας μονάδας, εφόσον και για την παροχή από την ΔΕΥΑΙ, είναι απαραίτητος ο ίδιος έλεγχος. Η αυτοψία τελικώς έγινε και τα συμπεράσματα είναι αποκαλυπτικά. Στο έγγραφο που υπογράφει ο Διευθυντής της Πολεοδομίας του Δήμου Δημήτρης Πανταζόπουλος και κοινοποιείται στην εταιρία «Ακτή Αριάδνη» του κ. Κώστα Μήτση, στον Πολιτικό Μηχανικό που είχε την επίβλεψη, στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης και στην Διεύθυνση Χωροταξίας της Περιφέρειας Ηπείρου αναφέρεται: «Στις 18-12-2007 πραγματοποιήθηκε αυτοψία από τους τεχνικούς υπαλλήλους της Πολεοδομίας του Δήμου Ιωαννιτών Γκούβελο Γιώργο και Πανταζή Χρύσανθο στην οικοδομή του νέου ξενοδοχείου που κατασκευάζεται στην θέση του πρώην ξενοδοχείου Ξενία επί της οδού Δωδώνης στα Ιωάννινα. Κατά την αυτοψία στην πιο πάνω οικοδομή που βρίσκεται στο στάδιο της αποπεράτωσης παραβρέθηκε και ο επιβλέπων μηχανικός κ. Δημήτριος Χαράτσεβ και διαπιστώθηκαν: Α) αποκλίσεις από τα εγκεκριμένα σχέδια της μελέτης της υπ΄ αριθ. 277/2005 οικοδομικής άδειας. Οι ως άνω διαφορές- αποκλίσεις συμπεριλαμβάνονται στα υποβληθέντα τροποποιητικά των αρχικών σχέδια, τα οποία έχουν θεωρηθεί ήδη από τον ΕΟΤ και ελεγχθεί κατά ΓΟΚ από την υπηρεσία μας, έχουν αποσταλεί δε στο Υπουργείο Πολιτισμού για τον απαραίτητο έλεγχο, λόγω γειτνίασης του ξενοδοχείου με το διατηρητέο κτίριο του Δήμου (Παλαιό Νοσοκομείο). Β) Με βάση την υφιστάμενη σήμερα διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου υπάρχει υπέρβαση ύψους στα κτίρια 1, 2, 3 στην εσωτερική όψη (εσωτερικός ακάλυπτος) όπως και στην πρόσοψη επί των οδών Κωστή Παλαμά και Κάλβου. Με δεδομένο ότι η χορηγηθείσα οικοδομική άδεια είναι ακόμη σε ισχύ, ο υπόχρεος κατασκευαστής του έργου οφείλει να προβεί στην εξάλειψη της διαπιστωθείσας ως άνω υπερβάσεως με διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου, εντός του χρόνου ισχύος της άδειας και πριν τον έλεγχο που θα διενεργήσει η υπηρεσία μας για την θεώρηση της άδειας προκειμένου να ηλεκτροδοτηθεί- υδροδοτηθεί η οικοδομή». Κατά την Πολεοδομία του Δήμου, το ξενοδοχείο δεν έχει αυτή την στιγμή ούτε ηλεκτρικό ρεύμα, ούτε νερό, αφού νόμιμα δεν θα μπορούσε να έχει. Οι καταγγελίες των παρατάξεων της αντιπολίτευσης, περί αυθαίρετης κατασκευής ενός ορόφου στο Σεράι των Ιωαννίνων, δικαιώνονται πλήρως και η Δημοτική Αρχή, για μία ακόμη φορά εκτίθεται αφού ακόμη και στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ο Δήμαρχος Νικόλαος Γκόντας υπερασπίστηκε με σθένος τις παρεμβάσεις που έχουν γίνει και δήλωσε υπερήφανος για το έργο του Ξενία. Κατεβάστε το έγγραφο της πολεοδομίας 599.71 Kb http://www.epirusgate.gr

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ – Η θέση της Πολιτικής Επιτροπής για τις εξελίξεις σε Βαλκάνια και ΠΓΔΜ

Η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ, κατά τη συνεδρίαση της στις 1-2 Δεκέμβρη, κατάληξε σε θέση για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και ειδικά για το ζήτημα της ΠΓΔΜ. Η κατά πλειοψηφία απόφαση της ΠΕ είναι η εξής:

Όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε σε νέο γύρο αναστατώσεων στην ευρύτερη περιοχή, αποτέλεσμα των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών και ενδοιαστικών ανταγωνισμών, στο έδαφος της κρίσης. Ειδικά στα Βαλκάνια (ανεξαρτοποίηση Κοσόβου, Βοσνία, όνομα και αστάθεια ΠΓΔΜ, προβλήματα σε όλες σχεδόν τις βαλκανικές χώρες κ.λπ), στη Τουρκία (κουρδικό, Κύπρος), στην ευρύτερη αντιπαράθεση για τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου (όπου εμπλέκεται και ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Ρωσίας), στη Κύπρο, ενόψει προεδρικών εκλογών και Ανάν 2.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό είναι απαραίτητο να ενισχύσουμε τις αποκαλύψεις για τη πολιτική των αστικών κυβερνήσεων και του ιμπεριαλισμού, να διαμορφώσουμε μια διεθνιστική αντικαπιταλιστική αντιιμπεριαλιστική ταξική γραμμή συσπείρωσης. Ειδικά για το ζήτημα της ΠΓΔΜ, που έχει σηκωθεί το τελευταίο διάστημα, σε συνδιασμό με το πρόβλημα του Κοσόβου:

Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στον επεμβατικό, δήθεν ειρηνευτικό, ρόλο των ιμπεριαλιστών (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, κ.λπ) και ζητάμε την άμεση αποχώρησή τους από τα Βαλκάνια και την Ελλάδα. Να γυρίσουν άμεσα πίσω όλα τα ελληνικά στρατεύματα που συμμετέχουν σε στρατούς κατοχής. Όχι στην ιμπεριαλιστική αλλαγή των συνόρων, δικαιώματα σε όλες τις μειονότητες. Όχι στον ανθρωπιστικό ιμπεριαλισμό.

Παλεύουμε ενάντια στις αστικές τάξεις των Βαλκανίων, παλιότερες και «νέες», ισχυρότερες και πιο αδύναμες, γιατί με τον ανταγωνισμό τους, την καταπίεση των εργαζομένων και την αποδοχή και υλοποίηση – στον ένα ή στον άλλο βαθμό – των σχεδίων της Νέας Τάξης στη περιοχή, συνέβαλαν στο γιγάντωμα του εθνικισμού, στους πολέμους κ.λπ.

Καταδικάζουμε την πολιτική της ελληνικής αστικής τάξης και όλων των ελληνικών κυβερνήσεων στα Βαλκάνια. Είναι συνένοχες στην εισβολή του ιμπεριαλισμού και στη μεγάλη αρπαγή του κεφαλαίου μετά την κατάρρευση. Στο διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς του ’99. Ο ελληνικός ιμπεριαλισμός ανέδειξε το θέμα του ονόματος της Μακεδονίας το 1991-92 για να μετατρέψει το μικρό γειτονικό κρατίδιο σε «πίσω αυλή» του, ενώ δεν έλειψαν και τα σχέδια διαμελισμού του. Μετά 15 χρόνια κατάφερε να μετατρέψει την ΠΓΔΜ σε οικονομική αποικία, απέτυχε όμως να επιβάλλει το σύνολο των πολιτικών του όρων. Η τωρινή στροφή της Ελλάδας προς τη «διαλλακτικότητα» γίνεται για να κρατήσει την οικονομική λεία και να πετύχει πολιτικά όσα περισσότερα γίνεται, αποδεχόμενη το πλαίσιο της Νέας Τάξης. Το ξόανο του εθνικισμού, που τόσο επιθετικά δουλεύτηκε τη δεκαετία του ’90, παραμένει «παρά πόδα» (Καρατζαφέρης, Άνθιμος, Ψωμιάδης κ.λπ.). Αρνούμαστε κάθε συναίνεση με την πολιτική ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Δεν συμφωνούμε με τη μετατροπή της επίσημης Αριστεράς σε «γραμματοκομιστή» στα Σκόπια (Αλαβάνος) ή σε υπεύθυνη δύναμη στου Μαξίμου υπέρ «σύνθετης ονομασίας» (Παπαρήγα). Καταδικάζουμε κάθε ενέργεια της κυβέρνησης που κινείται στη λογική της «άμυνας» ή της «επίθεσης», εντός του πλαισίου της κυρίαρχης πολιτικής (όπως π.χ. το βέτο). Η επικίνδυνη εναλλαγή από τη συνεννόηση στην ένταση, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος της αστικής πολιτικής.

Δεν κλείνουμε τα μάτια στην πολιτική της κυρίαρχης σλαβομακεδονικής κυρίως, αστικής τάξης της ΠΓΔΜ, η οποία τροφοδοτεί μια εθνικιστική αλυτρωτική εκστρατεία σήμερα, βαθαίνοντας την εκμετάλλευση των εργαζομένων στη χώρα της. Είναι ολοένα πιο σφικτά δεμένη με το άρμα του ιμπεριαλισμού και ειδικά των ΗΠΑ. Η πρόσδεση αυτή, λόγω και της αδυναμίας της αστικής τάξης της ΠΓΔΜ, μπορεί να γίνεται ολοένα πιο τυχοδιωκτική, να μετατρέπει τη γειτονική χώρα σε πιόνι του ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια και γενικότερα.

Οι εργαζόμενοι σε Ελλάδα και ΠΓΔΜ δεν έχουν τίποτα να μοιράσουν. Η κατοχύρωση του απαραβίαστου των συνόρων, η αντίθεση στον εθνικισμό και σε κάθε είδους αλυτρωτική προπαγάνδα, η κοινή πάλη κατά του ιμπεριαλισμού και του πολέμου, η διεθνιστική ταξική αλληλεγγύη και κοινή πάλη ενάντια στην εκμετάλλευση (και των ελληνικών πολυεθνικών στα Σκόπια), η αναγνώριση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων (και της σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα), αποτελούν τη βάση για να αντιμετωπιστεί με άλλο τρόπο και το ζήτημα της ονομασίας. Προφανώς το όνομα Μακεδονία δεν είναι ιδιοκτησία κανενός και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται εναντίον κανενός άλλου. Στο πλαίσιο αυτό, μια ονομασία η οποία θα παίρνει υπόψη το σύνολο των εθνικών, πολιτιστικών και άλλων ευαισθησιών, όλων των χωρών του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας, πέρα από κάθε λογική επιβολής, θα συνέβαλε στη φιλία των λαών. Οι εργαζόμενοι της ΠΓΔΜ έχουν το δικαίωμα του αυτοκαθορισμού, μέσα σε συνθήκες κατάκτησης της κοινωνικής χειραφέτησης. Διαχωριζόμαστε από ρεύματα μέσα στην Αριστερά που στο όνομα της «αυτοδιάθεσης» κλείνουν τα μάτια στον εθνικισμό της αστικής τάξης της ΠΓΔΜ και στην κηδεμονία από τις ΗΠΑ και από εκείνα που στο όνομα του «πατριωτισμού» γίνονται «ουρά» της ελληνικής αστικής πολιτικής.

ΠΡΙΝ 30/12/2007

Κρούσματα ρατσιστικής βίας

Παρείσακτοι χαρακτηρίζονται οι μετανάστες τώρα που πήγε άσχημα η ελαιοκομική περίοδος.

ΧΑΝΙΑ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΣ

Χαρακτήρα επιδημίας έχουν πάρει οι ρατσιστικές επιθέσεις σε βάρος μεταναστών στα Χανιά τον τελευταίο μήνα. Συνολικά έχουν καταγραφεί έξι περιπτώσεις βίαιου ξυλοδαρμού μεταναστών, οι πέντε στην πόλη των Χανίων και μια στο Καστέλι Κισάμου. Οι δράστες σε όλες τις περιπτώσεις ήταν 10 – 15 άτομα που φορούσαν κουκούλες και κρατούσαν σιδερόβεργες, λοστούς και μαχαίρια. Οι επιθέσεις στην πόλη των Χανίων έγιναν σε πάρκα και πλατείες εναντίων μεταναστών που κύριο χαρακτηριστικό τους ήταν το μελαψό χρώμα. Οι άγνωστοι – νεαροί στην πλειοψηφία και ανάμεσά τους και πολλοί ανήλικοι – χτυπούσαν και έφευγαν. Σε μια περίπτωση ένας νεαρός μετανάστης από τη Συρία χρειάστηκε να εγχειριστεί στο χέρι για 6 ώρες προκειμένου να μην το χάσει από τα κτυπήματα από μαχαίρι που είχαν κόψει τον τένοντα.

Οι φορείς της πόλης, μετά από πρωτοβουλία του Φόρουμ Μεταναστών και του Κοινωνικού Στεκιού – Στεκιού Μεταναστών, πραγματοποίησαν μαζική διαδήλωση στους δρόμους των Χανίων απαιτώντας να σταματήσουν άμεσα οι ρατσιστικές επιθέσεις και εκδηλώνοντας ταυτόχρονα τη στήριξή τους στους μετανάστες. Η πορεία ήταν πολύ δυναμική και πέρασε το μήνυμα στην τοπική κοινωνία ότι φασιστικές συμπεριφορές δεν πρέπει να γίνονται δεκτές.

Λίγες ημέρες μετά, ένα νέο περιστατικό σημειώθηκε στο Καστέλι Κισάμου. Η συγκεκριμένη περιοχή είναι αγροτική και συρρέουν εκατοντάδες μετανάστες από τη Σομαλία, το Σουδάν αλλά και αραβικές χώρες τα τελευταία 3-4 χρόνια από το Νοέμβρη ως τον Φλεβάρη για το μάζεμα της ελιάς. Οι άνθρωποι αυτοί γίνονται θύματα μιας πρωτοφανούς εκμετάλλευσης κυρίως από τους μεγαλοαργρότες που τους χρησιμοποιούν για διάφορες εργασίες και τους πληρώνουν με 25-30 ευρώ μεροκάματο και χωρίς ασφάλιση.

Μάλιστα, τους χρησιμοποιούν ως «όπλο» απέναντι σε οποιαδήποτε διεκδίκηση καλύτερου μισθού και συνθηκών εργασίας από τους μετανάστες που μόνιμα διαβιούν στην περιοχή. όμως αυτή η ελαιοκομική περίοδος ήταν από τις χειρότερες, καθώς η παραγωγή έπεσε κατά το 1/3. Στην περιοχή συγκεντρώθηκαν πάνω από 400 μετανάστες, ωστόσο οι δουλειές ήταν ελάχιστες. Οι περισσότεροι μέχρι και σήμερα ζουν σε παραπήγματα, εγκαταλελειμμένα σπίτια και κυριολεκτικά λιμοκτονούν. Ο Ερυθρός Σταυρός και ο δήμος της περιοχής οργάνωσαν ακόμη και συσσίτιο…

Αρνητική εντύπωση προκάλεσε η στάση της τοπικής Μητρόπολης, που λίγες ημέρες μετά τα εγκαίνια ενός υπερσύγχρονου χώρου που θα χρησιμοποιηθεί για εκδηλώσεις και κατασκευάσθηκε με δωρεά πολίτη, δεν παραχώρησε ούτε τις παλιές εγκαταστάσεις του οικοτροφείου της προκειμένου οι μετανάστες να ζουν έστω με ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους. Η ευθύνη για τα παραπάνω γεγονότα θα πρέπει να αναζητηθεί στην απουσία κάθε κρατικής μέριμνας, ώστε οι άνθρωποι αυτοί να εργάζονται και να αμείβονται τουλάχιστον αξιοπρεπώς, στην ανοχή κυβέρνησης και αντιπολίτευσης σε ρατσιστικά φαινόμενα και πρακτικές και στην «Ευρώπη – φρούριο» που θέλει να στήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΠΡΙΝ 30/12/2007

http://mauroskyknos.blogspot.com/

Εληξε η απεργία διαρκείας στην ΑΤΕ

Για άλλη μια φορά η συνδικαλιστική ηγεσία έκανε πίσω.

Παρά την πρωτοφανή δυναμική και συμμετοχή των εργαζομένων στην Αγροτική Τράπεζα, παρά την αυταρχική συμπεριφορά της διοίκησης, παρά τις υποχωρήσεις που εξαναγκάστηκε τελικά να κάνει, η απεργία έληξε.
Παρόλο που η απεργία αποφασίστηκε από τη Γενική συνέλευση των εργαζομένων, αρκούσε η επίτευξη συμφωνίας κορυφής ανάμεσα στην ηγεσία του συλλόγου και τη διοίκηση για να λήξει.
Η διοίκηση ικανοποίησε κάποια από τα αιτήματα, πράγμα που σημαίνει ότι αν συνεχιζόταν η απεργία θα κατακτούσε πολλά περισσότερα. Σε μια μεθοδευμένη εκστρατεία συγκάλυψης, διοίκηση, κράτος και ΜΜΕ αρχικά έδιναν ψευδή στοιχεία για τη συμμετοχικότητα στην απεργία (μιλούσαν για 36% ενώ αποδεδειγμένα συμμετείχε το 80%) ενώ η απεργία αναφέρθηκε ελάχιστα από τα καθεστωτικά μέσα που αναλώθηκαν στη ροζ επικαιρότητα. Απεργοί χτυπήθηκαν από τα ΜΑΤ επειδή περιφρουρούσαν την απεργία τους, εξαναγκάστηκαν να βγάλουν προσωπικό ασφαλείας (που δεν περιλαμβάνεται στο 80% των συμματεχόντων στην απεργία, ανεξάρτητα αν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι είχαν την πρόθεση να απεργήσουν) κι άλλα πολλά.
Η αδιαλλαξία και αγωνιστικότητα που επέδειξαν οι εργαζόμενοι αποφασίζοντας ομόφωνα την απεργία, προδώθηκε για άλλη μια φορά από την ηγεσία του συλλόγου, στην πρώτη κιόλας συνάντηση που αποδέχτηκε η διοίκηση.
Πιό συγκεκριμένα, όλες οι παρατάξεις εκτός της ΕΣΑΚ (προσκείμενη στο ΚΚΕ) και της Συσπείρωσης (προσκείμενη στο ΣΥΝ) αποφάσισαν τη λήξη της απεργίας.
Η ΕΣΑΚ πρότεινε τη συνέχιση με διαφοροποίηση των αιτημάτων και η Συσπείρωση χαρακτήρησε τη συμφωνία με τη διοίκηση ανεπαρκή. Καμία των παρατάξεων δεν πρότεινε ωστόσο το κάλεσμα νέας γενικής συνέλευσης των εργαζομένων για να αποφασίσουν οι ίδιοι αν θα συνεχίσουν την απεργία ή όχι.

Μέχρι πότε θα γίνεται ανεκτή η προδοσία των αγώνων στο όνομα της αντιπροσώπευσης;

Tρομοκρατική και τραμπούκικη διάρρηξη σε γραφεία εργατικών σωματείων, τα ξημερώματα των Χριστουγέννων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Στις 25 Δεκέμβρη, τα γραφεία που στεγάζουν 4 εργατικά σωματεία, τον Σύλλογο Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών-ΣΕΦΚ, το Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, τον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής και το Σωματείο Σερβιτόρων-Μαγείρων, δέχτηκαν επίθεση.
Μια τρομοκρατική και τραμπούκικη διάρρηξη, στην οποία ξηλώθηκαν από τον τοίχο (με εργαλεία) τα σιδερένια κάγκελα-πόρτες προστασίας, σπάστηκε και παραβιάστηκε η ξύλινη πόρτα των γραφείων και παραβιάστηκαν οι σιδερένιοι φοριαμοί με τα αρχεία και έγγραφα των σωματείων που στεγάζονται στα γραφεία.
Η επιδρομή ολοκληρώθηκε με το πέταμα χαρτιών, βιβλίων και φακέλων στο πάτωμα. Από την «διάρρηξη»-επίθεση δεν κλάπηκαν ούτε χρήματα, ούτε μηχανήματα υποδομής των σωματείων (fax, στερεοφωνικό, dvd, κ.α.) ούτε έγγραφα ή άλλα υλικά.
Είναι η 5η επίθεση που δέχονται τα γραφεία των συγκεκριμένων σωματείων μέσα σε δύο χρόνια! Τις προηγούμενες φορές οι δράστες «είχαν αρκεστεί» σε κλωτσιές και σπασίματα της ξύλινης πόρτας. Τώρα η «παρέμβασή» τους και το μήνυμα που θέλουν να μας στείλουν είναι «αναβαθμισμένα».

Ποιους «ενοχλεί» η ύπαρξη των 4 κλαδικών σωματείων στο χώρο αυτό; Σίγουρα όχι τους εργαζόμενους, τους κατοίκους της περιοχής ή κάποιους «διαρρήκτες»...
Είναι φανερό πως δεν πρόκειται για ληστεία κάποιων «περιθωριακών», ούτε για τυχαία ενέργεια διάρρηξης.
Πρόκειται για ενέργεια πολιτικού εκφοβισμού και προσπάθεια τρομοκράτησης.
Αποτελεί άλλη μια ενέργεια στην αλυσίδα ενός «πολέμου χαμηλής έντασης» που
εξαπολύουν οι μηχανισμοί του κράτους, του παρακράτους και της εργοδοσίας απέναντι σε κάθε φωνή αντίστασης, ενάντια στο κίνημα των εργαζόμενων και τις ταξικές, αγωνιστικές του συλλογικότητες.
Γνωρίζουμε, ότι η σκληρή αντεργατική πολιτική και η επίθεση στα εργατικά δικαιώματα έχουν ως απαραίτητο συμπλήρωμά τους τον αυταρχισμό και την καταστολή.
Οι εργαζόμενοι ξέρουν καλά ότι η δράση του «συνδικαλιστικού» της ασφάλειας, οι αγωγές και οι μηνύσεις εκ μέρους των εργοδοτών, οι συλλήψεις απεργών-συνδικαλιστών όπως στην πρόσφατη πανεργατική απεργία με τους εναερίτες της ΔΕΗ, οι κάμερες, τα ΜΑΤ και κάθε λογής μηχανισμοί θέλουν να επιβάλουν τη σιωπή, το φόβο και την ανοχή απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης και των εργοδοτών.

Είμαστε βέβαιοι, ότι η δράση των συγκεκριμένων σωματείων ενοχλεί πολύ, τόσο την εργοδοσία, όσο και τους κυβερνώντες. Οι θέσεις και οι κινητοποιήσεις των σωματείων μας, οι προσπάθειες συντονισμού μας, ο ακηδεμόνευτος ταξικός συνδικαλισμός και η ανεξαρτησία μας, οι αγώνες που αναπτύσσονται στους κλάδους μας, δεν είναι ανεκτά και αρεστά σε πολλές πλευρές. Δηλώνουμε με τον πιο αποφασιστικό τρόπο, ότι όχι μόνο δεν θα καταφέρουν να μας εμποδίσουν, να μας φοβίσουν ή να μας «συνετίσουν», αλλά αντίθετα, οι πρακτικές αυτές θα πάρουν την μαζική απάντηση των εργαζόμενων.
Τα σωματεία μας θα δώσουν όλες τους τις δυνάμεις, για να είναι ακόμα πιο μαζικές
οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις του επόμενου διαστήματος. Η απάντησή μας θα είναι η ακόμα πιο συλλογική και μαζική συμμετοχή των εργαζόμενων των κλάδων μας σε όλες τις δραστηριότητες και διαδικασίες των σωματείων και του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
ΠΙΟ ΜΑΖΙΚΑ – ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ.
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!

Αθήνα, 26 Δεκέμβρη 2007

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών – ΣΕΦΚ
Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών – ΣΜΤ
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής
Σωματείο Σερβιτόρων - Μαγείρων

Γ.Ι.Μπαμπασάκης "Βλέπω μια γλυκιά επανάσταση στη νέα γενιά"

«Βλέπω μια γλυκιά επανάσταση από τη νέα γενιά»

- Γεια σου, Ίκαρε!

- Αλόχα, my friend! Φύγαμε;

- «Κουλτούρα να Φύγουμε», λοιπόν. Παρεμπιπτόντως, μίλησε μου για την νέα εκπομπή στο ραδιόφωνο.

- Καταρχάς, το ραδιόφωνο το αγαπάω και θεωρώ ότι είναι ότι πιο όμορφο έχω κάνει στη ζωή μου, πέρα από την ενασχόλησή μου με τη λογοτεχνία. Μ’ αρέσει η μουσική, να παίζω τα τραγουδάκια μου, να παίζω αυτά που αγαπάω. Θυμάμαι ακόμα τις μαγικές στιγμές που πέρασα στο Κρατικό, και τώρα έχω τη τιμή και τη χαρά, δωρεάν, να παίζω μουσικές και να μιλάω για το βιβλίο στο 105.5 στον Κόκκινο.

- Είναι γεγονός ότι μια καινούρια ποιητική συλλογή, είναι μια ακόμη μεγάλη εμπειρία. Τι αποκόμισες από το «Ω!», που κυκλοφόρησε πριν από ένα μήνα από τις Εκδόσεις Οξύ;

- Ουσιαστικά δεν είναι μια ποιητική συλλογή, είναι ένα ποίημα, western love poem το λέω. Ένα είδος ερωτικής ποίησης, αισιόδοξης, επιθετικής, όπου το αγόρι και το κορίτσι είναι μαζί ενωμένοι σ’ έναν κόσμο εχθρικό, αλά Bonnie & Clyde, και προχωρούν, με τους όμοιους τους, ποτέ αποκομμένοι από τον κόσμο δηλαδή, στην ευτυχία του έρωτα και στην απόλαυσή του.

- Η συγκεκριμένα επιλογή, υπό το πρίσμα ποιων συνθηκών, πάρθηκε;

- Είναι αποτέλεσμα μιας δουλειάς πέντε και χρόνων, όπου αποφάσισα να επικεντρωθώ στην ερωτική ποίηση χωρίς ζόφους, μελαγχολίες, την έχασα – τι θα κάνω;, κλάματα, και άλλα συναφή, αλλά να προβάλω την χαρούμενη πλευρά του έρωτα, σε μια κοινωνία και μια εποχή, που βλέπω τις καταστάσεις αντί να εξελίσσονται να οπισθοχωρώντας σε παλιές «αλησμόνητες» εποχές. Συντηρητισμοί, συμπεριφορές ανθρώπων εγκρατείς σε υπερβολικό βαθμό, οι εκδηλώσεις ερωτισμού λιγοστεύουν, το φιλί στο δρόμο υποκρύπτεται για να μην μας δουν οι άλλοι, το αγόρι ντρέπεται να γράψει ένα ποίημα, το κορίτσι θέλει να παντρευτεί νωρίς…

- Πως σου φάνηκε η συνεργασία με τον εικαστικό Πάρι Κούτσικο και το πρωτοπόρο, για τα ελληνικά λογοτεχνικά δρώμενα, αποτέλεσμα του «Ω!»;

- Toν Πάρι τον ήξερα από παλιότερες εκδόσεις που είχαμε συνεργαστεί στο Οξύ και υπήρχε πάντα μια αλληλοεκτίμηση. Όσον αφορά το αποτέλεσμα του «Ω!», θα ομολογήσω ότι πραγματικά έγινε μια εξαιρετική δουλειά. Ο Πάρις πέταξε στο τραπέζι την ιδέα για ένα εικονογραφημένο βιβλίο, εγώ του έδωσα το ποίημα «Ω!», πριν από περίπου δυο χρόνια, κι εκείνος έκανε το εξής : χώρισε το ποίημα σε μικρά ή μεγάλα κομμάτια, αποτυπώνοντας τα σε κόλλες χαρτί και κολλώντας τες σε διάφορες βρώμικες, άθλιες, εγκαταλελειμμένες γωνιές, πάρκα, ερείπια, αμάξια αφημένα σε διάφορα σημεία της πόλης μας, φωτογραφίζοντας τες λίγες μέρες μετά, στην όποια κατάσταση ήταν. Η τελική επιλογή των φωτογραφιών ήταν πολύ δύσκολη. Από κει και πέρα, η τελική νίκη του έρωτα στην άθλια μεγαλούπολή μας, η «πόλη υπό ποίηση», ήταν το ζητούμενο μας.

- Τελικά, Ίκαρε μου, η εικόνα των ποιητών ποια είναι; Η αντίληψη που έχουν μερικοί, ότι είναι αποκλεισμένοι στο χώρο τους, αποκομμένοι από παρέες, χωρίς κοινωνικότητα, βρωμεροί, φτωχοί και τρισάθλιοι;

- (γέλια) Πάντοτε έβλεπα δύσπιστα αυτή την πλευρά των ποιητών, με κακό μάτι και επιφυλακτικά, αλλά δεν πιστεύω, ότι οι αληθινοί ποιητές ζουν έτσι. Βασικά δεν ζουν έτσι. Ανέκαθεν ήταν κοινωνικοί, και μάλιστα παρέες-παρέες. Στο Παρίσι, αυτές οι εικόνες ποιητών ήταν σαν κανόνες της ζωής εκεί. Όσον αφορά την Ελλάδα, αυτό εξακολουθεί να ισχύει σε μεγάλο βαθμό, χαρακτηριστικό παράδειγμα, η τελευταία μεγάλη παρέα, εκείνη των «Σημειώσεων». Ο Παναγιώτης ο Κονδύλης ο φιλόσοφος, ο Ροζάνης, ο Λυκιαρδόπουλος, ο μακαρίτης ο Μάριος ο Μαρκίδης, ο Ανδρέας ο Μυλωνάς, επίσης μακαρίτης, και άλλοι πολλοί, σύχναζαν στης Σόνιας, έτρωγαν και έπιναν συνεχώς μαζί, μιλούσαν επί ώρες για τέχνη, πολιτική κτλ., διαπληκτίζονταν, γελούσαν, διασκέδαζαν, και ως αποτέλεσμα είχαν είτε ένα ποίημα του Ροζάνη και ένα δοκίμιο του Μαρκίδη, είτε το ανάποδο.

- Άρα, λοιπόν, μιλάμε για μια εσφαλμένη εικόνα;

- Aκριβώς! Γιατί όπως έλεγε και ο Μίλλερ, ποίηση είναι όταν ξυρίζομαι, όταν περπατάω, όταν διασκεδάζω με φίλους, όταν γενικά κοινωνώ, τότε το μυαλό του ποιητή παίρνει τροφή, για να κλειστεί μετά στο σπίτι του, επί ώρες, και να συνθέσει το ποιήμα του.

- Και πως ζουν οι συγγραφείς και οι ποιητές; Εκείνοι που έχουν αποφασίσει να αφοσιωθούν στη τέχνη τους, αποκλειστικά, χωρίς κάποιον άλλον βιοπορισμό; Μπορούν να ανταπεξέλθουν στις συνθήκες της εποχής;

- Αυτό είναι επιλογή του καθενός. Προσωπική του εκτίμηση των πραγμάτων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο Καρούζος, που είχε δηλώσει ότι είναι επαγγελματίας ποιητής και θα ζει «επαιτώντας και απαιτώντας», ο Σαχτούρης που έκαψε όλα τα νομικά του βιβλία, και είπε ότι θα ζει «με την ποίηση και ένα ξεροκόμματο». Τελευταίος όλων ο μακαρίτης ο Ηλίας ο Λάγιος. Εκείνος βέβαια, εργαζόταν και σε μια γκαλερί και σε ένα βιβλιοπωλείο, αλλά ζωή του όλη ήταν η ποίηση. Από κει και πέρα, μπορεί βέβαια και κάποιος να επιλέξει να αφοσιωθεί στην ποίηση ή στη λογοτεχνία αποκλειστικά, αναλογιζόμενος όμως τα προβλήματα των καιρών και το γεγονός να μην οδηγηθεί στην τρέλα.

- Και για να το συγκεκριμενοποιήσουμε, εσύ Ίκαρε, ασχολείσαι παράλληλα και με πεζογραφία, μετάφραση, ραδιόφωνο, περιοδικά και εφημερίδες. Είναι εύκολο να τα καταφέρει κάποιος όλα μαζί;

- Και πάλι θα πω ότι είναι προσωπική επιλογή του καθενός, αν δηλαδή θέλει να καλλιεργήσει ορισμένες πτυχές του ταλέντου του, χωρίς να τις εγκαταλείψει και ατροφήσουν. Από την άλλη ο πολυπράγμων, δεν είναι απαραίτητα και κάποιος που καλλιεργεί σωστά την κατάλληλη «γωνιά» του ταλέντου του. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ανθρώπων στην ποίηση και τη λογοτεχνία με ένα θεαματικό ντεμπούτο και μια ανύπαρκτη συνέχεια, ακριβώς για το λόγο ότι μπήκαν στο κυνήγι του «άρτου και του οίνου», εγκαταλείποντας αυτό που πραγματικά τους ενδιέφερε, ίσως ασυνείδητα.

- Μίλησε μου για τη συγγραφική σου πορεία και, κυρίως, για το μεταφραστικό έργο, που είναι ογκωδέστατο τα τελευταία είκοσι πέντε και χρόνια;

- Καταρχάς έγραφα μανιωδώς ποίηση από μικρός. Ευτύχησα να δημοσιευθεί το πρώτο μου ποίημα στο περιοδικό «Ταχυδρόμος» στα 16 μου και να δημοσιεύω την ίδια χρονική περίοδο, πάνω-κάτω, κάθε βδομάδα και ένα ποίημα στην εφημερίδα «Θεσσαλία» στον Βόλο. Η πορεία ήταν αναπόφευκτη, όπως καταλαβαίνεις. Από κει και πέρα, με τις μεταφράσεις τα γεγονότα είχαν τη δική τους χάρη : κάπου στα τέλη του ’70, μια παρέα παιδιών, επηρεασμένοι από ένα ποίημα του Γκίνσμπεργκ που άκουσαν να απαγγέλει ένας συμμαθητής τους στο μάθημα της έκθεσης στον Βόλο, κατέβηκαν στην Αθήνα, σύχναζαν στη Φωλιά του Βιβλίου του Κακουλίδη και στην Αμερικάνικη Βιβλιοθήκη στη Μασσαλίας, και για πλάκα, για παιχνίδι μετέφραζαν ιστορίες και διηγήματα του Πίντσον, του Μπάροουζ, του Κέρουακ κ.ά, αμετάφραστων τότε στην Ελλάδα. Στην παρέα αυτή ήταν η αφεντιά μου, ο Γιάννης ο Τζώρτζης, ο Βασίλης ο Τσαλής κ.ά και κάναμε το γούστο μας. Αυτό το παιχνίδι εξελίχθηκε σε δημιουργία, βοηθώντας και το προσωπικό μας έργο σε μεγάλο βαθμό. Δηλαδή αν δεν ήξερα ποίηση δε θα μπορούσα να μεταφράσω ούτε Ναμπόκοφ ούτε Μίλλερ, όπως κι αυτοί οι συγγραφείς με βοήθησαν στα δικά μου γραπτά, στα δικά μου ποιήματα.

- Και οι κοινωνιολογικές μελέτες σου; Είναι γνωστό ότι έχεις μιλήσει, και μάλιστα εντόνως, για τα πρωτοποριακά κινήματα του 20^ου αιώνα, σε μια άτυπη τριλογία, από το «Βορειοδυτικό Πέρασμα» του 1992, στο «Προλογίζοντας έναν Αιώνα» και καταλήγοντας στο «Μάη του ’68: Η Περιπέτεια» το 2001.

- Μελετώντας τα πράγματα με νηφάλιο νου, παρά τα κάμποσα ουίσκι κάθε φορά(γέλια), και κοιτώντας την ιστορία του 20^ου αιώνα, παρατήρησα πράγματα και καταστάσεις, που αποτέλεσαν κρίσιμες καμπές ώστε να αλλάξουν τον τρόπο που έβλεπε ο κόσμος τα πράγματα μέχρι τότε. Νταντά, Φουτουρισμός. Υπερρεαλισμός την δεκαετία του ’20, Κόμπρα, Λεττριστές, Καταστασιακοί την δεκαετία του ’50, με αποκορύφωμα τον περίφημο Μάη. Όλα έγιναν με επιστημονική, χειρουργική ακρίβεια, χωρίς μπούρδες, με πολλή δουλειά, μελέτη, ταξίδια και αρκετό ψάξιμο. Και ακόμη χρωστάω ένα βιβλίο για τους μπήτνικς, πέρα από την μελέτη που έχω ήδη κάνει για τον Μπάροουζ.

- Ίκαρε, μετά τις τελευταίες εκλογές, βλέπεις να αλλάζει κάτι στη κοινωνία μας;

- Ναι! Βλέπω να αλλάζει κάτι, διότι πλέον έχουμε Κοροβέση και Ψαρριανό στη Βουλή! Και πέρα από την πλάκα, ο κόσμος δείχνει σιγά-σιγά να βαριέται τους «μεγάλους», και το δείχνει έστω και ισχνά αλλά έμπρακτα. Πλήττουν πλέον, και κυρίως πλήττει η νέα γενιά. Είμαι έμπλεος αισιοδοξίας. Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι, οι οποίοι ασφυκτιούν και οι οποίοι αρχίζουν να εκφράζονται, με την προσωπικότητα τους, με το δικό τους στυλ. Αντιμετωπίζουν την καθημερινότητα τους με μια γλυκιά επανάσταση, κυρίως η δική σας γενιά, παρά τα όποια ελλατώματά της. Γι’ αυτό και κλέβω ζωντάνια από εσάς!

- Οι περιπλανήσεις του κου Μπαμπασάκη, θα συνεχιστούν στην Αθήνα και κυρίως ελεύθερα και όχι δίχως περιπέτειες;

- Ναι ρε συ, αλίμονο. Μέχρι τελικής πτώσεως, όλα τα άλλα είναι ψέματα, είναι μπούρδες. Στα μπαρ, στις ταβέρνες, με ποτά, φίλους και άφθονο γέλιο. Δε θα ζήσουμε αδρανείς, αποχαυνωμένοι. Όλοι όσοι κινούμαστε, είμαστε η ελίτ. Και η ελίτ είναι ο πιο λαϊκός άνθρωπος. Αυτός που δουλεύει για να βιοποριστεί αλλά και που διασκεδάζει και δε μιζεριάζει. Στους δρόμους όλοι, λοιπόν!

Ο Γ.Ι. Μπαμπασάκης είναι συγγραφέας-ποιητής-μεταφραστής. Πρόσφατα κυκλοφόρησε η ποιητική του συλλογή «Ω!», από τις Εκδόσεις Οξύ. Την περίοδο αυτή, κυκλοφορούν επίσης τρία μεταφραστικά του έργα, η «Αλληλογραφία Αναϊς Νιν-Χένρυ Μίλλερ» από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, ο «Διάβολος με το Γαλάζιο Φόρεμα» του Ουόλτερ Μόσλυ από τις Εκδόσεις Πατάκη και το σκανδιναβικό νέο-νουάρ «Αυτό που μου ανήκει» της Άννε Χολτ από τις Εκδόσεις Ορφέας.




http://www.e-bang.g

ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ η δημοκρατία παει περίπατο.....

Σε πλήρη απαξίωση το Δημοτικό Συμβούλιο. Να σταματήσει ο κατήφορος ζητά η αντιπολίτευση

29.12.07

Να σταματήσει ο κατήφορος στον οποίο οδηγείται η πόλη με την ευθύνη της δημοτικής αρχής, ζητά η αντιπολίτευση του Δήμου Ιωαννιτών που είναι αποφασισμένη να μην νομιμοποιήσει πολιτικά με την παρουσία της ένα απαξιωμένο Δημοτικό Συμβούλιο. Λειτουργώντας πλέον ως μία παράταξη, οι δύο παρατάξεις της αντιπολίτευσης, όχι μόνο αποχώρησαν από τη συνεδρίαση , αλλά ξεκαθάρισαν πως δεν πρόκειται να επιστρέψουν μέχρις ότου αποκατασταθεί η νομιμότητα και αυτό δεν αφορά μόνο την παράνομη συμμετοχή του κ. Σπύρου Πανταζή, αλλά και το συνολικό τρόπο λειτουργίας του σώματος. Σε χθεσινή ανακοίνωσή της η «Συμμαχία Ενεργών Πολιτών» καλεί «σε εγρήγορση και αγώνα όλους τους δημοκρατικούς πολίτες αυτής της πόλης πέρα από την κομματική τους ένταξη καθώς και τους φορείς για να σταματήσει ο κατήφορος στον οποίο οδηγείται η πόλη με την ευθύνη της δημοτικής αρχής» και ταυτόχρονα καλεί τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας που πολιτικά προΐσταται της Τοπικής Αυτοδιοίκησης «να αποκαταστήσει τη νομιμότητα στη λειτουργία του δήμου». Στους πολίτες μέσω δηλώσεών τους στους δημοσιογράφους απευθύνθηκαν οι δύο επικεφαλής της αντιπολίτευσης, κύριοι Φίλιος και Μελανίδης, αμέσως μετά την αποχώρησή τους από τη συνεδρίαση. «Θλίβομαι βαθύτατα για τη συνεχιζόμενη αντιδημοκρατική και απρεπή συμπεριφορά του δημάρχου Νίκου Γκόντα, την καταπάτηση της δημοκρατικής λειτουργίας του δημοτικού συμβουλίου την αδιαφάνεια, την απαξίωση της αντιπολίτευσης και την παράνομη συμμετοχή του έκπτωτου αντιδημάρχου κ. Πανταζή», είπε ο κ. Μελανίδης. Υποστήριξε ότι ο Δήμαρχος «δεν σέβεται απολύτως τίποτε, αδυνατεί να παύσει τον κ. Πανταζή, αδυνατεί να νομιμοποιήσει το σώμα» και κατέληξε λέγοντας πως «είναι αδύνατον αυτό το αδύναμο, μη νόμιμο σώμα να κυβερνήσει την πόλη». Έχουμε φτάσει σε ένα αδιέξοδο που προσκρούει στην εμμονή του Δημάρχου στην παρατυπία, υποστήριξε από την πλευρά του ο κ. Φίλιος. «Δεν μπορεί αυτό το σώμα να υποβαθμίζεται και να συμπιέζει σαν σαρδέλα σε κουτί, μέσα σε μια συνεδρίαση όλα τα σοβαρά θέματα της πόλης. Δεν μπορεί να είμαστε γλάστρες σε μια διαδικασία που θέλει ο Δήμαρχος να επιβάλει. Και μην μας λέει ότι φυγομαχούμε, γιατί έχουμε δυόμιση μήνες να συνεδριάσουμε για να λύσουμε τα θέματα του κόσμου». Ο κ. Φίλιος ξεκαθάρισε ότι η αντιπολίτευση θα επανέρθει στις συνεδριάσεις «μόνο όταν αποκατασταθεί η τάξη» και τόνισε πως «το Δημοτικό Συμβούλιο δυστυχώς έχει περιπέσει σε μία κατάτσαση όπου δεν μπορεί παρά να εξευτελίζεται ως θεσμός και να διοικεί ο Δήμαρχος με μερικούς φίλους του». Από το Δημαρχείο στο Αστυνομικό Μέγαρο 29.12.07 Η απίστευτη περιπέτεια πολίτη που … τόλμησε να διαμαρτυρηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο Η Αστυνομία κλήθηκε να συλλάβει (!!!) πολίτη που … τόλμησε να διαμαρτυρηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο, γιατί ταλαιπωρείται εδώ και πέντε χρόνια από την ολιγωρία του Δήμου. Την Πέμπτη το βράδυ στο «ναό» της πόλης, το Δημαρχείο, συνέβησαν πρωτοφανή γεγονότα, που πηγαίνουν την πόλη των Ιωαννίνων πολλά χρόνια πίσω. Η Αστυνομία συνέλαβε τον πολίτη στα σκαλοπάτια του Δημαρχείου, μετά από τηλεφώνημα δημοτικού συμβούλου της πλειοψηφίας και χρειάστηκε να σπεύσουν στο Αστυνομικό Μέγαρο οι Σύμβουλοι της αντιπολίτευσης, για να αφεθεί ελεύθερος. Η περιπέτειά του Ο κ. Ελευθέριος Καραμαρούδης, κατοικεί στη Νέα Ζωή σε μια περιοχή που ρυμοτομήθηκε, αλλά είναι «φυλακισμένος» στο σπίτι του. Περιμένει εδώ και χρόνια να αποζημιώσει ο Δήμος τον ιδιοκτήτη του διπλανού οικοπέδου και να διανοίξει ένα δρόμο για να μπορεί να επικοινωνεί τόσο ο ίδιος όσο και οι γείτονές του με τον κεντρικό δρόμο, μιας και σήμερα αναγκάζονται όλοι να περνάνε πάνω από τις περιφράξεις γειτονικών οικοπέδων. Η αγανάκτηση τον οδήγησε στο Δημοτικό Συμβούλιο, μιας και όπως είπε ο ίδιος, προσπαθεί εδώ και τρία χρόνια να συναντήσει το Δήμαρχο και δεν του κλείνουν ραντεβού. Μάλιστα, ο ίδιος κατήγγειλε και εγγράφως με επιστολή που έστειλε στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου πριν από ενάμιση μήνα, πως την τελευταία φορά που επισκέφθηκε το Δημαρχείο τον εκδίωξε συνεργάτης του Δημάρχου απειλώντας τον. Την Πέμπτη το βράδυ και ενώ η συνεδρίαση είχε διακοπεί για λίγα λεπτά από την αποχώρηση των παρατάξεων της αντιπολίτευσης, ο κ. Καραμαρούδης παρενέβη από τα έδρανα του ακροατηρίου και διαμαρτυρήθηκε σε έντονο ύφος γι’ αυτό που του συμβαίνει. «Φωνάξτε την Αστυνομία», ακούστηκε από την πλευρά του Δημοτικού Συμβούλου Γιώργου Ανυφαντή και φαίνεται πως συνάδελφός του έσπευσε να υλοποιήσει την … προειδοποίηση, καλώντας τηλεφωνικώς την Αστυνομία. Λίγα λεπτά αργότερα και ενώ οι δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης και οι δημοσιογράφοι βρίσκονταν εκτός δημοτικού συμβουλίου, σε άλλη αίθουσα του Δημαρχείου όπου παραχωρούσαν συνέντευξη οι κύριοι Φίλιος και Μελανίδης, κατέφθασαν στο Δημαρχείο δύο Αστυνομικοί που συνέλαβαν τον πολίτη και τον οδήγησαν στο Αστυνομικό Μέγαρο. Εκεί ο κ. Καραμαρούδης πληροφορήθηκε από τους Αστυνομικούς, όπως είπε ο ίδιος στους «ΝΑ», πως η κλήση στην Αστυνομία έγινε από τον δημοτικό σύμβουλο κ. Τσάγκα που κατήγγειλε πως πολίτης παρενοχλεί τη συνεδρίαση του σώματος. Μόλις οι δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης πληροφορήθηκαν από συνάδελφό τους τις εξελίξεις, έσπευσαν στο Αστυνομικό Μέγαρο όπου διαμαρτυρήθηκαν έντονα και ζήτησαν από τον αξιωματικό υπηρεσίας να αφεθεί ελεύθερος ο πολίτης. Εν τω μεταξύ ο αξιωματικός υπηρεσίας επικοινώνησε με τον κ. Τσάγκα, για να ενημερώσει πως αν δεν κατατεθεί μήνυση ο κ. Καραμαρούδης θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος. Λίγη ώρα αργότερα κι ενώ κανείς από το Δημαρχείο δεν παρουσιάστηκε για να υποβάλει μήνυση, ο πολίτης μετά και την παρέμβαση των συμβούλων της αντιπολίτευσης, αφέθηκε ελεύθερος. Το ερώτημα είναι γιατί δεν παρουσιάσθηκε κανείς από την πλειοψηφία για να καταθέσει μήνυση. Γιατί αντιλήφθηκαν έστω και καθυστερημένα ότι έχουν υπερβεί τα εσκαμμένα; Ή γιατί αν αποχωρούσε έστω και ένας σύμβουλος από τη συνεδρίαση, αυτομάτως έπαβε να υφίσταται η οριακή πλειοψηφία που επιτεύχθηκε ύστερα από τηλεφωνική … «επιστράτευση» των απόντων συμβούλων; http://www.neoiagones.gr

ΖΩΗ ΣΕ "ΣΤΑΥΛΟΥΣ" ΓΙΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΠΑΤΡΑ - ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΟΥ «Ρ» ΣΕ ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Ενας «στάβλος» για 2.500 μετανάστες...

Ο «Ρ» βρέθηκε στο χώρο όπου ζουν Αφγανοί και Ιρακινοί μετανάστες στην Αγιά και μίλησε μαζί τους. Για πάνω από 10 χρόνια ζουν στην πόλη, κάτω από άθλιες συνθήκες

Σε αυτό το κατάλυμα μένουν από 8 έως 10 άτομα. Την ώρα του φαγητού φιλοξενούν και άλλους συμπατριώτες τους...

(Του απεσταλμένου μας ΝΙΚΟΥ ΤΣΑΚΑΝΙΚΑ)

Σε χώρο ακατάλληλο ακόμη και για να σταβλίζονται ζώα αναγκάζονται να διαμένουν περισσότεροι από 2.500 μετανάστες, κυρίως Αφγανοί αλλά και Ιρακινοί που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις χώρες τους εξαιτίας των ιμπεριαλιστικών πολέμων, σε περιοχή της Αγιάς στην Πάτρα, περιμένοντας να περάσουν σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης, μέσω του λιμανιού της πόλης.

Μικρές τετράγωνες κατασκευές από νάιλον των 10 τετραγωνικών μέτρων, μέσα στις οποίες στοιβάζονται από 10 έως 20 άτομα, αποτελούν τα σπίτια τους. Κάθονται και κοιμούνται σε ξύλινες παλέτες. Πόσιμο νερό, τουαλέτα, ρεύμα είναι άγνωστες λέξεις. Η ατομική τους υγιεινή και το μπάνιο γίνεται από ένα σωλήνα που τρέχει μέσα σε ένα βρώμικο χαντάκι 300 μέτρα από τον καταυλισμό. Από το ίδιο νερό, γεμάτο με κάθε είδους σαρίδια, πίνουν και μαγειρεύουν. Στην υποτιθέμενη είσοδο δεσπόζει ένα βουνό από σκουπίδια...

Πριν ένα χρόνο περίπου, σε αυτό τον αυτοσχέδιο καταυλισμό, ένας πατέρας τριών παιδιών έχασε τη ζωή του. Συγκεκριμένα, στην προσπάθειά του να επανασυνδέσει την παροχή του ρεύματος - το είχε «κόψει» η ΔΕΗ - για τον καταυλισμό κεραυνοβολήθηκε από χιλιάδες βολτ κι έγινε «κάρβουνο».

Λίγες μόλις μέρες πριν, ο νομάρχης Αχαΐας, Δημήτρης Κατσικόπουλος, (ΠΑΣΟΚ), σε δηλώσεις του στο «Ράδιο Γάμα», εξηγούσε πώς, κατά τη γνώμη του, λύνεται το πρόβλημα των προσφύγων: «Η ΔΕΗ να "κόψει το ρεύμα", ο δήμος να "κλείσει" την παροχή του νερού και να κατεδαφιστεί ο καταυλισμός». Στην ίδια λογική κινείται και ο Δήμος της Πάτρας (ΠΑΣΟΚ), ο οποίος προκρίνει τη λύση της άμεσης απομάκρυνσης των μεταναστών.

«Ο πόλεμος μας ανάγκασε να φύγουμε»

Η «Οδύσσεια» των περισσότερων οικονομικών μεταναστών και προσφύγων μοιάζει να μην έχει τέλος. Μονίμως κινούνται σε ένα απέραντο «ναρκοπέδιο». Στο μεταξύ, στο χώρο παρεμβαίνουν ανεξέλεγκτα και δρουν κυκλώματα δουλεμπόρων αλλά και ορισμένες λεγόμενες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), που δεν αρκούνται μόνο στο να εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο με την παχυλή επιχορήγησή τους και το μηδενικό έργο αλλά ζητούν και αυτές με τη σειρά τους την απομάκρυνση των μεταναστών.

Ο Σάμι, με τον οποίο μιλήσαμε στον καταυλισμό, είναι από το Αφγανιστάν. Είναι από τους ελάχιστους συμπατριώτες του που γνωρίζει λίγες λέξεις στα ελληνικά, ίσα ίσα για να γίνει κατορθωτή μια υποτυπώδης κουβέντα. Μας λέει πως έφυγε από τη χώρα του εξαιτίας της επέμβασης των Αμερικανών. Και αυτός, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των συμπατριωτών του, επιδιώκει να μεταβεί σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης - κυρίως σε Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία - να βρει μια δουλιά για να συντηρήσει όχι μόνο τον εαυτό του αλλά και την οικογένεια που έχει παραμείνει στην πατρίδα. Δεν έχουμε χαρτιά, μας λέει, και αναγκαστικά παραμένουμε εδώ μέχρι να καταφέρουμε να βρούμε τρόπο να φύγουμε...

Ανώτερες πηγές από το Λιμενικό κάνουν λόγο για μεγάλο κύκλωμα δουλεμπόρων με διασυνδέσεις σε χώρες - κρίκους που αποτελούν πέρασμα των μεταναστών, στο οποίο συμμετέχουν όχι μόνο ξένοι αλλά και Ελληνες. Η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών που «φεύγει» από την Πάτρα, πέφτει αναγκαστικά στα νύχια του δουλεμπορικού κυκλώματος για να έχει «ασφαλή» διαφυγή. Το ποσοστό, σύμφωνα με εκτιμήσεις, ξεπερνά το 95%. Οι τιμές του «λαθραίου εισιτηρίου» κυμαίνονται από 3.000 έως και 10.000 ευρώ το άτομο. Οσοι προσπαθούν να διαφύγουν μόνοι τους, τις περισσότερες φορές συλλαμβάνονται.

Σε έναν τενεκέ που τον χρησιμοποιούν ως «μάτι» κουζίνας μαγειρεύουν το φαγητό τους...

Οπως γίνεται αντιληπτό, τις περισσότερες φορές αγοράζουν το όνειρο από δουλεμπόρους, που τους μεταφέρουν στα σκλαβοπάζαρα της Δύσης για να τους πουλήσουν ως φτηνή εργατική δύναμη στις «ανεπτυγμένες οικονομίες»...

Υπόλογοι ΕΕ και κυβέρνηση

Η κυβέρνηση αυτή, όπως και η προηγούμενη, είναι υπόλογη γι' αυτό το συντελούμενο έγκλημα διαρκείας. Οχι μόνο γιατί γνωρίζει τις άθλιες συνθήκες στις οποίες διαβιούν, αλλά και γιατί με τη μεταναστευτική πολιτική που υλοποιεί, έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την εκμετάλλευση των μεταναστών στο μέγιστο δυνατό βαθμό προς όφελος των υπερκερδών του μεγάλου κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή, η στάση της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι άκρως υποκριτική, καθώς από τη μία ψάχνει τρόπους καταπολέμησης της «λαθρομετανάστευσης» και, από την άλλη, ευνοεί το δουλεμπόριο, αφού το κεφάλαιο διψά για φτηνό εργατικό δυναμικό, χωρίς δικαιώματα και απαιτήσεις, που θα υποκύπτει χωρίς αντιδράσεις, υπό το φόβο της απέλασης.

Να δημιουργηθεί χώρος υποδοχής

Σε δήλωσή του στον «Ρ» ο Αντρέας Αντωνόπουλος, πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Πάτρας και δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό της ΔΑΣ «Πάτρα - Μπροστά», ανέφερε σχετικά: «Για πάνω από 10 χρόνια ζουν στην πόλη μας σε άθλια καταλύματα ξεριζωμένοι πρόσφυγες από το Αφγανιστάν και το Ιράκ, θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και της κατοχής. Νέα παιδιά που αντιμετωπίζουν την πείνα, τις μολυσματικές ασθένειες, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και τα δουλεμπορικά κυκλώματα. Αυτή την περίοδο ξεπερνούν τους 2.500, κυρίως έφηβοι, που έρχονται στην Πάτρα με όνειρο να περάσουν σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Εδώ εμποδίζονται γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ έχουν αναλάβει ρόλο χωροφύλακα της ΕΕ στα πλαίσια της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της.

Στην ίδια πολιτική κατεύθυνση και οι τοπικές αρχές (Δήμος, Νομαρχία) μαζί με τους βουλευτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ που πιέζουν για αύξηση των μέτρων καταστολής, για μαζικά πογκρόμ με στόχο την απομάκρυνση των προσφύγων. Εμείς, ως Επιτροπή Ειρήνης, μαζί με άλλους μαζικούς λαϊκούς φορείς, τις αγωνιστικές παρατάξεις στο Δημοτικό και στο Νομαρχιακό Συμβούλιο για πολλά χρόνια, με πολύμορφες παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις, απαιτούμε μέτρα για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου, αδειών παραμονής, τη διευκόλυνσή τους για να μεταβούν στις χώρες προτίμησής τους. Να σταματήσει η τρομοκρατία και η καταστολή. Να δημιουργηθεί οργανωμένος χώρος υποδοχής στην Πάτρα με ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, υπηρεσίες προληπτικής ιατρικής και υγειονομικής περίθαλψης».

Για ένα κομμάτι ψωμί...

Στα σύγχρονα τσιφλίκια δουλιά «ήλιο με ήλιο». Κάποιους στο τέλος της σεζόν τους περιμένει το περιπολικό...

Η πραγματικότητα για χιλιάδες μετανάστες που ζουν στη χώρα μας είναι η εξής: Εργάζονται ήλιο με ήλιο για ένα κομμάτι ψωμί. Ισα - ίσα για να επιβιώνουν, και να είναι σε θέση «να πάρουν τα πόδια τους» να πάνε πάλι στη δουλιά. «Δέσμιοι» του φόβου της απέλασης, της φυλάκισης και της απόλυσης, δουλεύουν και ζουν σαν σύγχρονοι σκλάβοι. Κάποιοι θησαυρίζουν από τη «μαύρη», ανασφάλιστη και ατέλειωτη εργασία τους.

Δεν πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις, μα για χιλιάδες μετανάστες εργάτες, σε επαρχία και αστικά κέντρα, σε οικοδομές, εργοστάσια και γεωργικές καλλιέργειες.

Ο «Ρ» κατά καιρούς έχει βρεθεί σε τόπους δουλιάς και διαμονής των μεταναστών εργατών και έχει φέρει στο φως της δημοσιότητας τις απάνθρωπες συνθήκες, στις οποίες προσπαθούν να επιβιώσουν.

Στα ...τσιφλίκια της Ηλείας

Δουλεύουν σαν είλωτες, ζουν σαν παρίες, περίπου 2.500 μετανάστες στις υπαίθριες καλλιέργειες στην περιοχή του Δήμου Βουπρασίου της Ηλείας και στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν έχουν τα απαραίτητα έγγραφα παραμονής. Περίπου 40 μεγαλοπαραγωγοί (από 200 στρέμματα και άνω) έχουν στην κατοχή τους περισσότερα από 40.000 στρέμματα και στη δούλεψή τους χιλιάδες εργάτες γης, κυρίως από το Μπαγκλαντές, ενώ υπάρχουν και λιγοστοί Βούλγαροι, Αλβανοί, Ινδοί και Ρουμάνοι.

Αμείβονται με 23,5 ευρώ για δουλιά 7 ωρών από τις 6.30 π.μ. - 1.30 μ.μ. και με 3,5 ευρώ την ώρα από τις 5 το απόγευμα μέχρι το βράδυ. Οι συνθήκες εργασίας στα θερμοκήπια της φράουλας μοιάζουν με θάλαμο αερίων, καθώς η θερμοκρασία στο εσωτερικό του θερμοκηπίου εκτινάσσεται τους καλοκαιρινούς μήνες μέχρι και τους 45 βαθμούς. Στις κατασκευές - θερμοκήπια που καλλιεργούν τις φράουλες, στις ίδιες ακριβώς κατασκευές οι μεγαλοπαραγωγοί στοιβάζουν τους μετανάστες - έξω από το χωριό στα βάθη των αγρών - οι οποίες και αποτελούν τα σπίτια τους. Κοιμούνται σε ξύλινες παλέτες. Πόσιμο νερό, τουαλέτα, ρεύμα είναι άγνωστες λέξεις. Η ατομική τους υγιεινή και το μπάνιο γίνεται από μια σωλήνα γεώτρησης, καταμεσής στην ύπαιθρο. Από το ίδιο νερό, πίνουν και μαγειρεύουν.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου μεγαλοπαραγωγοί προσέλαβαν από την αρχή της καλλιεργητικής χρονιάς (Μάρτης) μετανάστες εργάτες γης χωρίς άδεια παραμονής και στη συνέχεια με το τέλος της καλλιεργητικής χρονιάς (Σεπτέμβρης) ειδοποιούσαν την αστυνομία για το χώρο παραμονής τους κι ακολουθούσε η σύλληψη και απέλαση.

Σύγχρονα «σκλαβοπάζαρα» και τρομοκρατία

Από τα χαράματα στην αναζήτηση για το μεροκάματο, με οποιοδήποτε... κόστος. Καθισμένοι σε πάρκα και πλατείες, γνωστές «πιάτσες» για το μεροκάματο. Η ανάγκη τους είναι μεγάλη, «χαρτιά» δεν έχουν, οπότε προσφέρουν την εργατική τους δύναμη σχεδόν τσάμπα. Για ένσημα; ούτε λόγος.

Ο «Ρ» βρέθηκε πρόσφατα στο γνωστό «σκλαβοπάζαρο» του Αγίου Σπυρίδωνα στο Αιγάλεω. Δεκάδες μετανάστες, οι περισσότεροι Ιρακινοί και Κούρδοι, «στημένοι» από τα χαράματα, περιμένουν το αυτοκίνητο που θα περάσει να τους πάρει για δουλιά. Οπου και να απευθυνθούν, όπου και να αναζητήσουν διέξοδο, πέφτουν πάνω σε «τείχος». Δεν μπορούν να γίνουν νόμιμοι. Πολλοί από αυτούς δεν έχουν ούτε ένα ένσημο. Είναι υποχρεωμένοι να «επιλέξουν»: Ή ανασφάλιστη δουλιά, ή καθόλου δουλιά. Προσπαθούν για χρόνια να νομιμοποιηθούν και οι περισσότεροι δεν τα καταφέρνουν ποτέ. Αυτό τους εμποδίζει ακόμα και να ταξιδέψουν στις χώρες τους να δουν τις οικογένειές τους.

Οταν εμφανίζεται το αυτοκίνητο του εργολάβου, «στριμώχνονται» για το μεροκάματο. Για 20, το πολύ 30 ευρώ, κι αυτά «μαύρα». Η εξαθλίωση δεν έχει όρια. Κοιμούνται μέχρι και 20 άτομα σε ένα δωμάτιο...

Πριν από μερικές βδομάδες, ομάδα αγνώστων επιτέθηκε σε μετανάστες. Μπήκαν στα σπίτια τους και τους ξυλοκόπησαν άγρια, με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό δύο μεταναστών.

Αγριες επιθέσεις

Το τελευταίο διάστημα, οι επιθέσεις σε μετανάστες, είτε από ομάδες ρατσιστών, είτε από τις δυνάμεις καταστολής, αυξάνονται. Παρουσιάζουμε ορισμένες μόνο από αυτές που έχουν γίνει τους τελευταίους μήνες:

• Στα τέλη του περασμένου Αυγούστου, ο 27χρονος Νιγηριανός Τόνι Ονούα χάνει τη ζωή του στην Καλαμαριά μετά από καταδίωξη. Μάρτυρες και ομοεθνείς του κατήγγειλαν από την πρώτη στιγμή ότι οι δύο άνδρες που τον καταδίωξαν ήταν αστυνομικοί.
• Στις 8 Νοέμβρη, συνοροφύλακας πυροβόλησε και σκότωσε, με μια σφαίρα στην πλάτη, 45χρονο Αλβανό μετανάστη, που μαζί με άλλους 10 συμπατριώτες του είχαν μπει παράνομα στη χώρα μας, αναζητώντας μεροκάματο.
• Τέλη Σεπτέμβρη, μετανάστης μικροπωλητής στην Αθήνα πέφτει θύμα άγριου ξυλοδαρμού από δημοτικούς αστυνομικούς.
• Στις αρχές Οκτώβρη, ομάδα οπλισμένων ρατσιστών επιτέθηκε σε Πακιστανούς σε παραπήγματα στου Ρέντη, τρεις φορές μέσα σε μία βδομάδα.

Ελένη ΜΑΪΛΗ

Κοινός ταξικός αγώνας

Πληθαίνουν διαρκώς οι αποκαλύψεις για τις άθλιες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης χιλιάδων μεταναστών που έχουν καταφύγει στη χώρα μας αναζητώντας το μεροκάματο. Η πυρκαγιά που ξέσπασε το περασμένο Σάββατο σε εγκαταλειμμένο πτηνοτροφείο στους Κωστακιούς Αρτας στάθηκε η αφορμή για να βγει στο φως της δημοσιότητας η κυριολεκτικά απάνθρωπη ζωή, στην οποία είναι καταδικασμένοι τουλάχιστον 80 εργάτες γης, ρουμανικής και βουλγαρικής καταγωγής.

Η φωτιά δεν ανέδειξε τίποτα περισσότερο από αυτό που ισχύει για χιλιάδες μετανάστες, ιδιαίτερα για εκείνους που απασχολούνται σε αγροτικές εργασίες: Διαμένουν σε πρόχειρα, αυτοσχέδια παραπήγματα, ακατάλληλα όχι μόνο για ανθρώπους αλλά και για ζώα, χωρίς καν τα στοιχειώδη μέτρα υγιεινής, χωρίς ουσιαστική πρόσβαση σε νερό, μέσα στο κρύο ή κάτω από την κάψα του καλοκαιρινού ήλιου. Παράλληλα, δουλεύουν ολημερίς για λίγα ευρώ, που ενδέχεται και να μην τα πάρουν ποτέ, ανασφάλιστοι, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Με δυο λόγια, πρόκειται για πλήρη εξαθλίωση. Μόνο σε συνθήκες διαβίωσης των ζώων μπορεί να παραπέμψει αυτή η κατάσταση.

Το φαινόμενο, όπως ήδη τονίστηκε, δεν είναι ούτε μεμονωμένο, ούτε τυχαίο, ούτε τοπικό. Είναι προφανές ότι κάποιοι κερδίζουν από την εξαθλίωση των μεταναστών, και μάλιστα με τη στήριξη των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων, που ασκούν μια προκλητικά αντιμεταναστευτική πολιτική. Κερδίζει το κεφάλαιο, οι επιχειρηματίες και οι καπιταλιστές γης, από τη σχεδόν τζάμπα εργασία των μεταναστών. Σε όλη την Ελλάδα έχουν στηθεί «χωριά» και «συνοικίες», όπου άνθρωποι και ποντίκια ζουν μαζί, και την ίδια στιγμή η εκμετάλλευση και τα κέρδη οργιάζουν.

Η σύγχρονη σκλαβιά για χιλιάδες μετανάστες είναι γεγονός. Μα δεν είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να ανατραπεί, δεδομένου ότι είναι συγκεκριμένες οι πολιτικές και οι οικονομικές αιτίες που ευθύνονται γι' αυτή. Εσκεμμένα παραμένουν στην παρανομία, χωρίς «χαρτιά». Για να δουλεύουν ανασφάλιστοι, να φοβούνται να διεκδικήσουν το παραμικρό, να είναι δούλοι των καπιταλιστών. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου όταν τελειώσει η περίοδος κατά την οποία απασχολούνται στα απέραντα τσιφλίκια ανά την Ελλάδα, οι ιδιοκτήτες καλούν την Αστυνομία και τους συλλαμβάνει για να μην πληρωθούν ούτε και αυτό το ξεροκόμματο για το οποίο έχουν συμφωνήσει. Στα αστικά κέντρα και στις επαρχιακές πόλεις υπάρχουν οι λεγόμενες πιάτσες. Εκεί στήνονται από τα ξημερώματα οι μετανάστες και περιμένουν τους εργολάβους να τους πάρουν για δουλιά. Οποιος ζητήσει τα λιγότερα, ίσως εξασφαλίσει ένα πιάτο φαΐ εκείνη τη μέρα.

Το κεφάλαιο θέλει τζάμπα εργασία. Οι αστικές κυβερνήσεις του την προσφέρουν απλόχερα. Τη ζωή του μετανάστη τη θεωρούν ανύπαρκτη, άρα αναλώσιμη. Αυτό που πρέπει να κάνουν οι μετανάστες κι οι Ελληνες εργάτες με τη σειρά τους, είναι να ορθώσουν αποφασιστικά το ανάστημά τους στους εκμεταλλευτές τους και να καταδικάσουν «μια και καλή» τις κυβερνήσεις που επιδιώκουν την ένταση της εκμετάλλευσης τόσο των ξένων, όσο και των ντόπιων εργαζομένων. Το ΚΚΕ το λέει ξεκάθαρα: Η εξαθλίωση για χάρη των καπιταλιστικών κερδών δεν είναι μονόδρομος. Ο κοινός, συντονισμένος αγώνας Ελλήνων και μεταναστών εργαζομένων, μέσα από το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, η ασυμβίβαστη διεκδίκηση της ζωής που τους αξίζει, είναι μονόδρομος, προκειμένου να απαλλαχτούν από τα δεσμά τους.

Οι θέσεις του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ καλεί τους μετανάστες που ζουν στη χώρα μας σε κοινό, ταξικό μέτωπο με τους Ελληνες εργάτες, να αγωνιστούν και να διεκδικήσουν:

• Νομιμοποίηση των μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα. Απλοποίηση των διαδικασιών χορήγησης και ανανέωσης των αδειών παραμονής και εργασίας, με κατάργηση κάθε οικονομικής επιβάρυνσης και γραφειοκρατίας. Επανένωση των οικογενειών.
• Πλήρη - σταθερή εργασία, ίσα δικαιώματα Ελλήνων και μεταναστών σύμφωνα με τις ανάγκες τους.
• Κατάργηση των αντιδραστικών εγκυκλίων που βάζουν εμπόδια στη νοσηλεία μεταναστών στα νοσοκομεία. Αποκλειστικά δημόσιες - δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας. Στελέχωση όλων των ιατρικών και κοινωνικών υπηρεσιών με διερμηνείς. Ειδικά μέτρα στήριξης των παιδιών, των γυναικών, των ηλικιωμένων, των ατόμων με ειδικές ανάγκες.
• Ενιαίο, αποκλειστικά δημόσιο - δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά, με ειδική μέριμνα για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας των παιδιών των μεταναστών και την ιστορία της πρώτης πατρίδας τους. Εξασφάλιση δωρεάν όλων των προϋποθέσεων για την ανεμπόδιστη φοίτησή τους, όπως σίτιση, παροχή βιβλίων και άλλων εκπαιδευτικών μέσων, χώρους διαβάσματος.
• Δημόσιοι - Δωρεάν βρεφικοί και παιδικοί σταθμοί.
• Δημιουργία δημόσιων οργανωμένων - ανθρώπινων χώρων υποδοχής των μεταναστών, με υπηρεσίες προληπτικής ιατρικής και πλήρη υγειονομική και ψυχολογική στήριξη για την αντιμετώπιση των πρώτων αναγκών.
• Κοινωνική Ασφάλιση για όλους, καταπολέμηση - κατάργηση της ανασφάλιστης εργασίας. Δικαίωμα μεταφοράς των ασφαλιστικών δικαιωμάτων στη χώρα προέλευσης. Σύνταξη στα 55 χρόνια για τις γυναίκες και τα 60 για τους άνδρες, στα 50 και τα 55 χρόνια αντίστοιχα για τα Βαρέα - Ανθυγιεινά επαγγέλματα.
• Ουσιαστικά μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας. Αποζημίωση των θυμάτων των εργατικών ατυχημάτων. Αμεση δωρεάν περίθαλψη και αποκατάστασή τους, στήριξη των οικογενειών τους.
• Σεβασμό των πολιτιστικών παραδόσεων των μεταναστών.
• Υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, κατάργηση του φακελώματος, των τρομονόμων, των αντιδραστικών μέτρων και διώξεων σε βάρος των μεταναστών και των πολιτικών προσφύγων.
• Μέτρα ενάντια στα κυκλώματα που εκμεταλλεύονται τους μετανάστες. Κρατική στήριξη των γυναικών θυμάτων της δουλεμπορίας και πορνείας (περίθαλψη, οικονομική και ψυχολογική στήριξη).

www.rizospastis.gr